อ้วนของเฮีย

อ้วนของเฮีย

"อ้วนเสื้อตัวโปรดเฮียอยู่ไหนอะ!"คีฑาทามเดินวนหาเสื้อตัวโปรดของเขาอยู่รอบห้อง หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ

"เอ้า ก็เฮียให้หนูส่งซักเมื่อวานไงคะ"ฉิมพาที่กำลังทำอาหารเช้าอยู่ในครัวตะโกนตอบ

"ลืมเลย งั้นเฮียใส่ตัวอื่นก็ได้"คีฑาทามนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานเขาได้ให้อีอ้วนของเขาส่งร้านซักไปเพราะเมื่อสองวันก่อนเขาทำน้ำหวานหกใส่เลอะเทอะไปหมด

"หนูเตรียมชุดแขวนไว้หน้าห้องน้ำนะ วันนี้ใส่สูทตัวใหม่"ฉิมพาเมื่อเตรียมอาหารเช้าเสร็จเธอก็ได้มาจัดเตรียมเสื้อผ้าของตัวเองบ้าง

"โอเค รีบๆนะอ้วนวันนี้เฮียมีประชุมเก้าโมงต้องไปเตรียมตัวก่อน"คีฑาทามเป็นประธานบริษัทมหาเฮงกรุ๊ปซึ่งทำเกี่ยวกับการส่งออกอาหารสำเร็จรูปและฉิมพาเองก็ทำงานอยู่ที่เดียวกันเพียงแต่ว่าเธอเป็นพนักงานฝ่ายการตลาดธรรมดา เธอไม่อยากหวือหวาหรือใช้ข้ออ้างว่าเป็นแฟนประธานบริษัทแล้วจะได้เลื่อนตำแหน่งหรือได้รับความสนใจแต่ก็ไม่ได้ปิดบังอะไร

"ค่ะ เฮียรีบไปกินข้าวก่อนเลยวันนี้หนูไม่หิว"จะมีแต่คีฑาทามที่ขอร้องให้เธอปิดบังที่ทำงานโดยบอกกับฉิมพาว่าไม่อยากให้มันมีผลกระทบอะไร อีกอย่างพออยู่ด้านนอกเราก็เป็นคนรักกันอยู่ดี เธอก็มีน้อยใจบ้างเพราะทั้งสองครบกันมาย่างเข้า4ปีแล้วแต่ก็ไม่ค่อยมีคนรู้ว่าเป็นแฟนกัน แต่เธอก็เข้าใจคีฑาทาม

"ทำไมไม่กินข้าวเช้าล่ะอ้วน"ปกติอีอ้วนของเขากินเยอะ ซักมื้อก็ไม่ให้ขาด

"ก็ดูสิหนูใส่กางเกงตัวนี้ไม่พอดีแล้ว หนูอ้วนขึ้นมากอะ"ฉิมพาชูกางเกงในมือเธอให้เขาดูกางเกงตัวโปรดสีดำ เธอใส่มันไม่ได้แล้วเพราะแต่ก่อนหนักสี่สิบห้าตอนนี้เธอหนักห้าสิบห้าอ้วนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"อย่างน้อยก็กินข้าวเช้าหน่อย"คีฑาทามนี่ตัวดีเลย ชอบคะยั้นคะยอให้เธอกินนู้นนี่พอเธออ้วนก็ชอบบ่นว่าเธอเริ่มอ้วนขึ้น

"โอเคงั้นเดี๋ยวเฮียห่อให้หนูไปกินบนรถหน่อยนะ"เพราะเธอไม่ได้เตรียมเวลาสำหรับกินข้าว แต่งหน้าแต่งตัวก็คงจะนานแล้ว

"ครับๆอ้วนของเฮีย"คีฑาทามเดินเข้ามาหยิกแก้มอ้วนๆของเธอไปหนึ่งทีเพราะอดมันเขี้ยวไม่ได้

"เฮียอ่า เจ็บน๊า"จริงๆเธอแค่เขินเลยแกล้งเจ็บ