โกรธจนตัวสั่น

702 Words

ครืด..ครืด… ’อ้วน อ้วนเฮียลืมบอกอ้วนเลยว่าเฮียนัดไอ้ต๊อกไว้หลังเลิกงานอะ’ ”แล้วเฮียทำไมไม่รับโทรศัพท์อะ! มาบอกหนูเอาตอนนี้เนี่ยนะ หนูรอเป็นชั่วโมงแล้วนะเว้ย” ’ใจเย็นๆดิอ้วนเฮียแค่ลืมบอกนิดหน่อยเอง’ ”เฮ้อ แล้วนัดกันไปไหนคะ” ’ไปผ่อนคลายร้านเหล้าน่ะ งานมันเครียด’ ”เฮีย! ไปร้านเหล้าไม่ขออนุญาตหนูเลยหรอ” ’จะอะไรนักหนาวะอ้วนแค่มาแดกเหล้า!เราคบกันมานานแล้วนะเว้ยจะหวงอะไรนัก’ ’ฮิ้วๆไม่กลัวเมียว่ะ’ ’ไอ้ทามแม่งเอาเรื่อง’ ”เฮียกลับเดี๋ยวนี้นะ!” ’แค่นี้นะอ้วน รักนะ’ ติ๊ด! ”เฮ้อ..”ฉิมพาแทบอยากจะร้องไห้ให้มันจบๆแต่ตอนนี้เธอดันอยู่ที่สาธารณะ ไปไม่บอก ไม่ขออนุญาตแถมลืมเธอไว้ที่ปั้มน้ำมันอีก คิดว่าเธอคงกลับเองได้ ใช่เธอกลับเองได้แน่ๆแต่เขาไม่นึกเป็นห่วงเธอเลย ”ไปหมู่บ้านนิมานต์ค่ะลุง”เธอเรียกแท็กซี่กลับบ้าน อย่างน้อยจะเสียใจจะร้องไห้ขอปลดปล่อยมันที่บ้านตัวเองก็แล้วกัน ”ร้อยห้าสิบจ่ะอิหนู”เธอยื่นแบงค์แดงให้ลุงไปสองใบแล้วไม่รับเงินทอน ไม่ใช่ว่าเธอไม่เห็นค่าของเงินแต่เพราะเธอเห็นจึงเลือกที่จะให้ลุงไป ฉิมพากลับมานอนโง่ๆมองเพดาน เธอไม่รู้จะทำอะไรต่อ เธอรู้สึกว่าเฮียทามเปลี่ยนไปจริงๆ คีฑาทามไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน หลังๆเริ่มออกไปเที่ยวบ่อย ไม่ค่อยสนใจเธอไม่ค่อยใส่ใจเธอ ปากเขาก็บอกว่ารัก การกระทำบางอย่างก็เหมือนเดิม แต่ความรู้สึกของเธอนั้นรู้สึกว่าเขาเปลี่ยนไปจริงๆ ”ป่านนี้จะได้กินข้าวยังนะ”หญิงสาวนึกห่วงแฟนหนุ่มจนเธอลืมไปว่าตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มแล้วแต่ตนเองนั้นก็ยังไม่แตะเม็ดข้าวซักแอะเลย ”ทำไมไม่รับเลย”ฉิมพากดโทรหาคีฑาทามหลายสายแต่ก็ไม่มีการตอบรับเลย ปกติคีฑาทามจะเป็นคนติดมือถือมากๆเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เห็น ’บริการฝากหมายเลขโทรกลับ..’ ปิดเครื่องซะงั้น หรือแบตหมดนะ ฉิม : พี่ต๊อกคะ อยู่กับเฮียทามมั้ยคะ ฉิม : พอดีหนูโทรหาไม่รับ ติดต่อไม่ได้เลยเป็นห่วงค่ะ ต๊อก : อยู่ๆ พอดีมือถือมันแบตหมดครับ ฉิม : ฝากถามได้มั้ยคะว่าเฮียทามจะกลับตอนไหน ให้ไปรับมั้ยคะ ต๊อก : มันบอกว่าร้านปิด ให้นอนก่อนเลย ฉิม : โอเคค่ะฝากบอกว่าหนูอยากให้รีบกลับนะคะ ขอบคุณค่ะ ฉิมพาไปอาบน้ำแล้วกลับมานอนบนเตียง เธอรู้สึกไม่อยากกินข้าวแล้ว ในใจเธอมันร้อนรน แฟนไปร้านเหล้าโดยที่เราไม่ไปด้วยใครจะไม่คิดมาก แถมติดต่อก็ไม่ค่อยจะได้ ดึกดื่นป่านนี้ก็ยังไม่กลับ โอ้ย เธอคิดแล้วทั้งปวดหัวทั้งกังวลไปหมด ปึก.. ”เฮีย! ทำไมกลับเอาป่านนี้! มันจะเช้าเล้วนะ”เธอนอนไม่หลับทั้งคืน รอตีหนึ่งก็แล้ว ตีสอง ตีสามก็แล้ว จนตอนนี้ตีสี่กว่า ”อืม~ง่วงๆ”คีฑาทามดูเมาหนักและเขาไม่สนอะไรนอกจากการนอน ”เฮียลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ! หนูบอกให้กลับไวๆแค่นี้ทำให้กันไม่ได้หรือ ฮือ..”ฉิมพาร้องไห้ออกมา เธอแค่ขอให้เขากลับไวๆมาหาเธอแค่นี้มันยากมากเลยหรอ เขาทำตรงกันข้าม แต่ก่อนเฮียทามของเธอไม่เคยเป็นแบบนี้เลย เขาจะเชื่อฟังเธอเป็นอันดับแรก ”โอ้ยอ้วนรำคาญ คนจะนอน”เขาโบกมือปัดรำคาญเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์เขาถึงกล้าพูดออกมาแบบนั้น ”รำคาญ? เฮียรำคาญหนูหรอ แล้วนี่ลิปใคร!”เธอดึงแขนคีฑาทามให้ลุกขึ้น ”บอกว่ารำคาญไง!”เขาตะโกนอย่างหงุดหงิดแล้วทิ้งตัวลงนอนต่อ ”ฮึก!ฮะ..เฮียไอ้เฮียเหี้ย! มึงตื่นขึ้นมาคุยเดี๋ยวนี้นะ!”ฉิมพาโกรธจนตัวสั่น ทั้งร้องไห้ทั้งสั่นไปหมด

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more