หลังจากวันนั้นคีฑาทามก็ทำตัวดีขึ้น กลับมาใส่ใจเธอเหมือนเดิมแต่ก็อาจมีบ้างที่เขาก็แอบเบื่อๆชีวิต อยากทำอะไรตามใจบ้าง
”เฮียวันนี้หยุดไปไหนดีอ่า”วันนี้เป็นวันหยุดของเขาและเธอ ทุกๆวันอาทิตย์บริษัทจะหยุดไม่เว้นแม้แต่เจ้าของบริษัท
”ขี้เกียจอะ อ้วนคิดดิ”คีฑาทามนอนเล่นมือถือพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียง
”ไปสวนสาธารณะที่เดิมมั้ย”ฉิมพาเสนอ สวยสาธารณะที่ห่างออกไปราว7กิโลเมตร เขาและเธอมักจะเตรียมของไปปิคนิคที่นั่น
”ไม่เอาร้อน”
”งั้นไปเดินห้างมั้ยคะ”
”ไม่เอาน่าเบื่อ มีอะไรสนุกๆตื่นเต้นมั้ยอ้วน”
”หนูจะรู้มั้ยคะ คิดมาเฮียก็ไม่เอาซักอย่าง”เธอพูดสิ่งที่เราเคยทำด้วยกันเขาก็เบื่อไปหมด
“ไม่รู้ดิเฮียรู้สึกมันน่าเบื่อแล้วอะ”คีฑาทามเบื่อเต็มทน เขาอยากทำอะไรที่มันตื่นเต้นบ้าง
”ไปยิงปืนป่ะ”
”เฮียก็รู้ว่าหนูกลัวเสียงดังๆ”ฉิมพาเป็นคนขี้ตกใจ เธอจึงไม่ชอบอะไรที่เสียงดังๆ ปืนยิ่งแล้วใหญ่
”แต่เฮียอยากเล่น น่านะ”
”ก็ได้ๆ”ลองดูซักตั้งก็แล้วกันฉิมพาคิด พอเห็นสีหน้าท่าทางที่อยากจะไปของเขาก็อดที่จะตามใจไม่ได้
”ขอบคุณครับ”
”กรี๊ดดดด”ฉิมพากรี้ดเสียงดัง เธอสั่นไปหมดเพราะตกใจกลัวเสียงปืน
”อ้วนใจเย็นๆ ตัวก็อ้วนกลัวไรเนี่ยฮ่าๆๆ”คีฑาทามขำลั่น อีอ้วนของเขาตัวโคตรอ้วนยังจะกลัวอะไรแบบนี้
“อ้าวทาม มากับใครคะ”จู่ๆก็มีผู้หญิงเข้ามาทักคีฑาทาม เธอสวมชุดรัดรูปทะมัดทะแมง ผมรวบตึงหางม้า มองแล้วดูสวยเท่ห์หุ่นดีมาก
”เอ่อ กับพนักงานที่บริษัทน่ะ”เหมือนฉิมพาโดนค้อนฟาดเข้าที่กลางใจ พนักงานบริษัท? แปลว่าคนนี้เฮียรู้จักที่ด้านนอกแล้วมีเหตุผลอะไรที่ต้องปิดบังสถานะของเรา
”อ้าว ร้องไห้ทำไมคะคุณ”
”ปะ..เปล่าค่ะ ฉันแค่กลัวเสียงปืน ขอตัวนะคะ”ฉิมพารีบวิ่งออกมา เธอจะวิ่งไปไหนไม่รู้แต่ขอแค่ตัวเธอได้ออกมาจากตรงนั้นก่อน
”อ้วน! อ้วนรอก่อน!”คีฑาทามวิ่งตามเธอมาติดๆที่เขาตามทันเพราะเธอวิ่งช้าและเขาก้าวเร็วกว่าเธอมาก
”ปล่อยหนูนะ! ฮึก”เธอพยายามสะบัดตัวจากคนที่เข้ามากอด
”อ้วนเป็นอะไร”
”ในบริษัทหนูเข้าใจนะว่าเฮียต้องปิดบังสถานะของเรา แต่นี่มันคนนอกบริษัทนะเว้ย แล้วไปรู้จักตอนไหนหนูไม่รู้เลยไง!!”เธอไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้ทั้งๆที่กลุ่มเพื่อนสนิทคีฑาทามเธอรู้จักทุกคน หรือแม้กระทั่งคนรู้จักของเขาเธอก็ต้องเห็นผ่านๆบ้าง
”เอ่อ..รู้จักจากร้านเหล้าวันนั้น…”พอเขาพูดมาเธอก็รู้ทันทีว่าวันไหน วันที่เราทะเลาะกันใหญ่โต
”อย่าบอกนะว่าเธอคือเจ้าของลิปอะ!”ใจเธอรู้สึกจี๊ดขึ้นมารอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้
”ไม่ใช่นะอ้วน”เขาปฏิเสธทันควัน
”แล้วทำไมถึงไม่ยอมบอกสถานะเรา เขาเป็นสเปคเฮียเลยนิ”ดูก็รู้ เธอรู้จักคีฑาทามซะยิ่งกว่าตัวเขาเองซะอีก ผู้หญิงคนนั้นตรงสเปคเขาเลย
”ไม่เกี่ยวหรอกอ้วน เอาตรงๆป่ะบางทีเฮียก็อายนะเว้ย จะให้บอกมีเมียแบบนี้อะ ฉิมอ้วนขึ้นมากนะ หน้าก็โทรมไม่ดูแลตัวเองเลย เฮียเป็นถึงประธานบริษัทอะก็อยากมีเมียสวยๆอวดป่ะ”น้ำตาฉันไหลพรากกว่าเดิม นี่เขาอายที่มีฉันเป็นแฟนหรอ..อายที่ฉันโทรม ฉันอ้วนขึ้น แม่งใจโคตรสลายเลย
”อ๋อ..ที่หลังๆมาเฮียมีเพื่อนผู้ชายใหม่ๆแล้วบอกหนูเป็นแค่คนรู้จักเพราะอายเพื่อนใช่มั้ย”เธอทั้งพูดทั้งสั่น จุกอกไปหมด
”อืมก็ส่วนนึง แต่เฮียรักอ้วนนะ”เขาเลือดเย็นมากเลยที่มาพูดกับฉันแบบนี้แล้วยังกล้าที่จะบอกรัก
”รักหรือ คนรักกันเขาทำแบบนี้เขาพูดแบบนี้ใช่มั้ยคะ”เธอแทบจะไม่มีตัวตนในชีวิตเขา ในโลกของเธอ โซเชียลส่วนตัวของเธอเธอลงรูปโพสต์ถึงเขาตลอด แต่ช่วงปีหลังๆมานี้คีฑาทามซ่อนรูปและไม่ลงรูปเธอเลย เหมือนคนไม่รู้จักกัน
”เอาตรงๆ”
”อ้วนว่าเรารักกันน้อยลงป่ะ”เขารู้ตัวว่าเขารักเธอมากแต่ช่วงนี้มันอาจจะลดลง เขาคิดแบบนั้น
”หนูรักเฮียมากขึ้นทุกวัน มีแค่เฮียนั่นแหละที่น้อยลง”คีฑาทามถึงมันสะอึก ซึ่งมันก็จริงอย่างที่เธอพูด เธอใส่ใจและรักเขามากขึ้นจนเขาสัมผัสได้ แต่เขากลับรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ตื่นเต้นดีใจอะไรเหมือนแต่ก่อนแล้ว
”เฮียอยากจะพูด เฮียเบื่อว่ะ เบื่อไปหมด ไม่ใช่ว่าหมดรักนะแต่เฮียรู้สึกเบื่ออ้วน เฮียอยากไปเที่ยวเล่นเจออะไรใหม่ๆที่น่าตื่นเต้น เฮียไม่ได้ต้องการอยู่กับอ้วนตลอดเวลาเหมือนแต่ก่อน แล้วเวลามองผู้หญิงอื่นที่สวยๆหุ่นดีแล้วกลับมามองอ้วนรู้สึกเบื่อ อาย อายที่จะบอกเพื่อนว่าคนนี้คือเมีย”คีฑาทามเป็นคนพูดตรงแบบนี้มาตลอด ครั้งนี้เป็นการพูดความจริงทั้งหมดที่ทำให้ฉิมพาเจ็บที่สุด
”เฮียไม่ได้นอกใจไปหาผู้หญิงสวยๆใช่มั้ย ทำไมเฮียถึงทำแบบนี้ได้ลงคอทั้งๆที่หนูเต็มใจบอกกับทุกคนว่านี่คือแฟนหนู แม้กระทั่งตอนที่ธุรกิจเฮียล้มละลายหนูก็อยู่ข้างเฮีย สู้มากับเฮีย เฮียตะติดหนี้กี่พันล้านตอนนั้นหนูก็บอกกลับคนอื่นอย่างภูมิใจว่านี่คือแฟนหนู”เธอไม่เคยอายที่มีแฟนเป็นเขา ตอนที่เขาเครียดธุรกิจล้มละลาย อ้วนขึ้นโทรมขึ้น เธอก็ไม่เคยอาย ไม่เคยว่า เธออยู่ข้างๆเขาคอยช่วยเขาจนกลับมารำ่รวยอีกครั้ง
”…เฮียไม่ได้เบื่ออ้วนเพราะมีคนอื่นแน่นอน เฮียรักอ้วนแต่เฮียห้ามตัวเองไม่ได้”คีฑาทามเงียบไปซักพักแล้วนึกถึงช่วงเวลาชีวิตที่เลวร้ายที่สุดเขามีผู้หญิงคนนี้อยู่ข้างๆ เขารู้ แต่เขาห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ได้
“แน่ใจหรอคะ! ทั้งๆที่ช่วงนี้เฮียไม่ให้หนูเช็คมือถือ ชอบมองผู้หญิงคนอื่นตอนอยู่ด้านนอก แถมยังมีผู้หญิงคนเมื่อกี้จากร้านเหล้าอีก!
”อ้วน เราเลิกกันเหอะอ้วน น่าเบื่อว่ะ”คีฑาทามพลั้งปากพูดออกไป ฉิมพาไม่เข้าใจที่เขาพูดเลย ทำตัวงี่เง่าน่าเบื่อ จะว่าพลั้งก็ไม่ถูกเพราะเขาคิดมาซักพักแล้วกับคำว่าเลิก ตั้งแต่ทะเลาะกันครั้งนั้น เพียงแต่เขาลังเลเพราะคนที่เขารักและอยากจะมีไปตลอดคือฉิมพา
”เฮีย…”ฉิมพาทรุดลงกับพื้น คำนี้ที่คู่เราสัญญากันไว้ว่าจะไม่มีวันพูด พอถึงวันนี้คีฑาทามเองที่เป็นคนให้สัญญากับเป็นคนทำลายมันทิ้งเอง
”อ้วน!”เขารีบพยุงเธอขึ้น
”เฮียพูดจริงหรือฮือ หนูฝันไปรึเปล่า ไม่เลิกได้มั้ยฮือๆ”ฉิมพาร้องไห้โฮ เธอไม่ได้อยากเลิกเธอกอดเขาแน่นพร้อมรั้งเขาไว้ให้ถึงที่สุด
”เฮียขอโทษนะอ้วน”ตอนนี้ในใจของคีฑาทามเขาต้องการแค่อิสระ ส่วนฉิมพาเขาค่อยกลับไปง้อเธอทีหลังก็ได้เพราะเธอไม่ได้อยากเลิกและรักเขามาก รักเขาคนเดียวมาตลอด เดี๋ยวรอเขาซักพักเขาจะกลับไปง้อเธอทีหลัง คีฑาทามคิดในใจ