คีฑาทามออกตามหาฉิมพาทั่วกรุงเทพมหานคร รวมทั้งกลุ่มเพื่อนและลูกน้องเขา ตามหาทุกวันๆจนเวลาล่วงเลยมาเกือบอาทิตย์นึง
”พักหน่อยมั้ยวะเพื่อน มึงดูไม่ไหว”ต๊อกเห็นสภาพเพื่อนเขาไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ หนวดเคราไม่โกน ผมเผ้าไม่เซ็ต ขอบตาดำๆตัวผอมลง แบบว่าสภาพมาก
”ไม่เอา กูจะหาฉิมให้เจอ”ต่อให้พักหรือกินหรูอยู่สบายไปเขาก็อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีฉิมพา
”แถวนี้ที่สุดท้ายในกรุงเทพฯแล้วนะเว้ย”พวกเขาหาทุกที่ที่หาได้ เรียกว่าทุกซอกทุกมุมก็ไม่เจอ
”ไม่เจอเลยว่ะ”แชงค์และทูลกลับมาพร้อมสีหน้าที่สลด พวกเขาไม่เจอฉิมพา
”…”
”เฮ้ยทาม ทาม”คีฑาทามนิ่งไป น้ำตาเขาเอ่อคลอ พอเพื่อนเขาพูดออกมามันเหมือนกับหมดความหวังไปแล้ว ที่นี่คือที่สุดท้าย
”มึงไหวจริงป่ะเนี่ยสัส”
”นี่เอาสาวใหม่ป่ะ เดี๋ยวหาสวยๆหุ่นดีนิสัยดีไม่แพ้น้องฉิมให้”แชงค์ไม่รู้จะทำอย่างไรจึงพูดปลอบใจเพื่อนไป เขาจนปัญญาที่จะตามหาเธอจริงๆและทนเห็นสภาพเพื่อนไม่ได้
”ไม่มี
