“มันจะดีหรอน้องฉิม”คีฑาทามยอมกลับไปเพราะเพื่อนเขาลากกลับ อย่าเรียกว่ายอมเลย เรียกว่าช็อคนิ่งเป็นหินให้เพื่อนลากกลับ
“ดีแล้วค่ะ เขาจะได้ไม่มาที่นี่อีก”เธอรู้ตัวว่าท้องและต้องทำอาหารขายพอดี คุณลุงกับพี่ภีมรู้จึงอาสามาช่วย
“มีอะไรก็บอกลุงนะ ลุงไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว”คุณลุงและภัทธรช่วยเธอเต็มที่จนเธอเกรงใจ
“ขอบคุณมากๆเลยนะคะ แค่พี่ภีมกับคุณลุงช่วยหนูแค่นี้ก็เกรงใจจะแย่แล้วค่ะ”ทั้งให้พี่ภีมมาโกหกว่าเป็นพ่อเด็กอีก
“ไม่เป็นไรพี่เต็มใจ จริงๆพี่อยากรับเป็นลูกจริงๆพี่ด้วยซ้ำ”
“เอ่อ..”
“พูดเล่นน่ะฮ่าๆๆพี่คงเป็นลุงแก่ๆให้หลาน”ภัทธรเกาหัวแก้เก้อเมื่อนึกได้ว่าพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไป
“เดี๋ยวลุงเองก็จะเป็นทวดแก่ๆพาหลานเตะบอลเล่นบาร์บี้”เพราะยังไม่รู้ว่าลูกฉิมพาเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายจึงพูดแบบนั้น
“ฮ่าๆได้เลยค่า”คุณลุงกับพี่ภีมพอทำให้เธอยิ้มได้ในแต่ละวัน
หลังจากนั้นไปสองวันคีฑาทามก็กลับมาตามเธอเช่นเดิ
