ฉิมพาเธอลางานหนึ่งวันเพราะต้องเคลียร์ของเข้าบ้าน ทำความสะอาดบ้านเยอะแยะไปหมด แต่ดีที่มีคุณลุงเมื่อวานนำคนงานของเขามาขนช่วย
"ขอบคุณมากเลยนะคะคุณลุง"
"ไม่เป็นไรลูก บ้านลุงอยู่ด้านหลังนี่เองมีอะไรเรียกได้เลยไม่ต้องเกรงใจ"ดูๆไปดูมาฉิมพาคิดว่าคุณลุงเองแกน่าจะเหงาเพราะไม่เห็นลูกคุณลุงหรือคุณยายเลย..
"คุณลุงอยู่คนเดียวหรอคะ"เธอไม่ได้อยากเสียมารยาทเพียงแต่เธอเป็นห่วงคุณลุง แกดูแก่มากแล้วแต่ต้องอยู่คนเดียว
"ลุงอยู่กับคนงานลูก คุณยายแกเสียนานแล้วล่ะ"ลุงยิ้มด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน แววตาแกบ่งบอกถึงความคิดถึงและอ้างว้าง
"คุณลุงมีลูกหลานมั้ยคะ ขอโทษที่หนูเสียมารยาทนะคะคุณลุง"เธอวางแก้มน้ำส้มที่เธอคั้นไว้กินเองให้กับคุณลุง ตั้งแต่เธอหันมาออกกำลังกายเธอก็กินแต่ของมีประโยชน์
"ไม่เป็นไรจ้ะ ลุงมีลูกชายแต่ไอ้เจ้าคนนี้มันงานรัดตัวไม่ค่อยจะกลับบ้านหรอก"แววตาที่อบอุ่นปรากฎบนใบหน้าชายชรา
"เดี๋ยวหนูทำอาหารเย
