”ทำไมไม่รับวะ”คีฑาทามโทรถี่ๆจนตอนนี้เขามายืนเคาะประตูหน้าห้องเธอก็ไม่มีใครเปิด
”อ้วน!อ้วน”
”โอ้ย..รำคะ..ท่านประธาน”พนักงานห้องข้างๆได้ยินเสียงเรียกฉิมพาดังลั่นไปทั่วจึงทนไม่ไหวเปิดประตูออกมากะว่าจะด่าแต่ดันเป็นคีฑาทาม
”ฉิมพาไปไหน”
”มาหาฉิมหรอครับ เห็นว่าออกไปเที่ยวที่ร้านนั่งชิวใกล้ๆนี่ครับ”โชคดีที่เขาสวนทางกับตอนที่อิ่มเอมมารับฉิมพาพอดีจึงได้ถามและรู้ว่าทั้งสองออกไปเที่ยวกัน
”ร้านไหนครับ”พอได้กินคำว่าออกไปเที่ยวร้านเหล้าใจของคีฑาทามก็ร้อนรนขึ้นมาทันที ร้านเหล้า! ใครจะอยากให้ไป อีกทั้งฉิมพาไม่ใช่คนชอบไปเที่ยวกลางคืน
”ไม่รู้เหมือนกันครับเห็นว่าชื่อชิคๆอะไรซักอย่าง”
”โอเคครับ ขอบคุณครับ”คีฑาทามรีบคว้ากุญแจรถทันที เป็นรถของบริษัทซึ่งเขาเอามาใช้เพราะรถยนต์ส่วนตัวยังอยู่ที่กรุงเทพฯ
เขาขับรถมาดูร้านเหล้าใกล้ๆที่พักซึ่งมันเป็นโซนร้านพวกนี้อยู่แล้วจึงหาได้ง่าย แต่ในใจเขามันสั่นไปหมด ทั้งคิ
