ทุกคนขยันขันแข็งขนของขึ้นรถตู้เตรียมออกรถในไม่ช้า วันนี้เป็นวันเดินทางสู่เชียงใหม่ เมืองที่ฉิมพาเองก็อยากไปมากๆ เธออยากไปสูดบรรยากาศดีๆและพักใจ หลังจากที่เธอพูดไปวันนั้นก็ไม่เจอคีฑาทามอีก เห็นว่าบริษัทมีปัญหาด้วยเขาเลยอาจจะยุ่งหรือท้อถอยไป
”ทะยอยขึ้นนั่งเบาะตามตำแหน่งที่บอกไว้นะครับ จะได้ไม่แย่งกัน”ภัทธรพูดชี้แจ้งรถตู้คันนี้มีคนเดินทางไปด้วยกัน9คนรวมคนขับ มีผู้จัดการฝ่ายการตลาดและพนักงาน3คน ผู้จัดการฝ่ายออกแบบและพนักงาน3คน
“น้องฉิมขึ้นได้มั้ยครับ”ภัทธรยิ้มหวานให้ เขาจะต้องเกรงกลัวอะไรในเมื่อตอนนี้เธอไม่มีใคร
”โอ้ยๆอิ่มเอมเหมือนจะขาอ่อนแรงค่ะ”อิ่มเอมแกล้งแซวโดยการทำตัวเหมือนจะล้มใส่ภัทธร
”ฮ่าๆที่ไม่ไหวน่าจะเป็นเอมค่ะ”ฉิมพาหลุดขำให้ทั้งสองคน รอยยิ้มของเธอเหมือนดอกไม้ทั้งลานกว้างได้ผลิบานเลยภัทธรคิดในใจ
”เอาเถอะครับๆรีบขึ้นรถกันเดี๋ยวจะถึงช้าเอานะ”เดินทางไปเชียงใหม่ด้วยรถยนต์ก็นานเอาเรื
