สุดท้ายก็ได้มาคาเฟ่ไร่ชากันสามคน ฉิมพา คีฑาทามและภัทธร
“หืม ชาหอมอร่อยจริงๆครับ”ภัทธรถึงจะไม่อยากให้คีฑาทามาเป็นกขคแต่เขาก็ตื๊อและขู่จะไล่ออกจนได้ยอม
”หอมจริงค่ะพี่ภีม ขอชิมบ้างได้มั้ยคะ”ฉิมพาแกล้งเย้าแหย่ภัทธรต่อหน้าคีฑาทาม อยากตามเธอมาดีนัก หึๆ
”ของผมอร่อยกว่าชิมสิ”คีฑาทามถือวิสาสะยื่นแก้วน้ำชาไปที่ปากฉิมพาจนแทบจะจับกรอกอยู่แล้ว
”เกินไปนะครับท่านประธาน น้องฉิมจะสำลักอยู่แล้ว”
”เหอะ ยุ่งว่ะ”ด้วยแรงหึงหวงจึงทำให้คีฑาทามหลุดคีพลุตท่านประธาน กลายเป็นแค่ผู้ชายธรรมดาๆที่หวงของรัก
”ถ้าจะมาก่อกวนก็กลับไปค่ะ”ฉิมพาสุดจะทน คีฑาทามนิสัยไม่ดีเอาซะเลย
”อ้วน ขอโทษ”เขาพึ่งนึกขึ้นได้ว่าเผลอเป็นคนใจร้อนในแบบที่เธอไม่ชอบ
“อ้วน?”คำๆนี้มันทำให้ภัทธรแน่ใจเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าสองคนนี้ต้องมีความสัมพันธ์เกินกว่าเจ้านายลูกน้องแน่นอน เพียงแค่เขาไม่รู้ว่าคืออะไร
"เอ่อคือว่า.."ฉิมพาเองก็ไปไม่ถูกเลยทีเดีย
