Tam her şey yolunda derken, tam ilk defa huzuru yakalamışken, biliyordum bir şeyler olacağını. Ben hiçbir zaman tam anlamıyla mutlu olamadım ki mutluluğu yakalayayım.
Betül’ün kolları arasından çıkıp yeni fark ettiğim Akif Beye gülümsedim. Tebrik etmek için elini uzattığında Yekta ve benim tanışmama vesile olduğu için var olan minnet hissiyle sarıldım ona da. Amacım mutluluğumu paylaşmaktı. Uzun uzadıya bir sarılış olmamıştı ki hemen ayrıldım.
“Tebrik ederim.”
Yüzümdeki gülümseme eksilmeden bakışlarım yeniden Yekta’yı bulduğunda benden ayrılmayan bakışlarıyla karşılaşmıştım. İki adımda yanıma gelip beni tek kolu altına aldığında kollarımı beline doladım ve başımı omzuna yasladım. Saçlarımın arasında hissettim dudaklarıyla gözlerimi kapattığım anda restoranın duvarlarını tiz, yüksek bir
