CHAPTER 14

1410 Words

LEIGH May dalawang oras na akong paikot-ikot sa loob ng bahay. Crazily trying to divert my thoughts out of him. Is he also thinking of me right now? Damn. I miss him already. I bit my lower lip. Bakit pa kasi nagpumilit na pumalaot. Sabi ko huwag na e. Pero sabi niya, wala naman ngayon trabaho sa bukirin namin kaya papalaot na lang daw sila kasama niya ang ilan sa kabarangay namin. Missing him like, any moment I could losses my own sanity. Nalinis ko na lahat ng sulok ng bahay. Walang alikabok ang namistis ng paningin ko. Binuksan ko ang radyo pero lalo lamang ako nalungkot sa mga pinapatugtog ng Dj. Saglit muli akong natigilan. Heto na naman iniisip ko na naman siya. Walang segundo, minuto o oras na hindi ko siya naiisip. I smiled. I thought of him. I could see him as a very r

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD