EP.3 เด็กใจแตกNC++
1559 Words
EP.3
มือเล็กดึงผ้าห่มออกจากตัว เป็นจังหวะเดียวกันกับที่พี่พายเดินมาที่เตียง เราจึงดึงกางเกงผู้ป่วยและกางเกงชั้นในออกทันที
“พี่พายออรัลเซ็กซ์ให้หนูได้ไหม หนูเสี้ยนมาก มันแฉะไปหมดแล้ว” เราค่อยๆอ้าขาออก ให้พี่พายเห็นใจกลางสาวที่เต็มไปด้วยน้ำหล่อลื่นเปียกแฉะ ถึงมันจะผ่านมือชายมาแล้ว แต่มันยังคงสวย อมชมพูเหมือนสาวแรกแย้ม
ถอดเสื้อและเสื้อในออกให้เขาเห็นหน้าอกขนาดใหญ่ที่ตอนนี้ยอดถันกำลังตั้งชูชัน ร่อง11ที่ผ่านการดูแลหุ่นมาอย่างดี เอวทรงนาฬิกาทราย เป็นธรรมดาของผู้ชาย เห็นอะไรแบบนี้ก็คงทนไม่ได้
“ได้ไหมคะ หนูไม่ไหวแล้วค่ะ”ถามเสียงกระเส่า พี่พายกลืนน้ำลายลงคอ แล้วเบือนหน้าหนี บ่งบอกถึงความเป็นสุภาพบุรุษที่ทำให้ประทับใจ แต่เราโฟกัสไปที่เป้ากางเกงเขา ผลตอบรับดีเกินคาด อีเน่มันก็ใจกล้าดี เกือบโดนรุมยังทำมาแล้วหนึ่งต่อหนึ่งกับคนแปลกหน้าคงไม่เท่าไร
“เด็กใจแตก”
“อยากน้ำแตกค่ะ หนูเสี้ยนมาก ช่วยหนูหน่อยเถอะ”
“เหอะ! ไปทำเองในห้องน้ำ หิวข้าว จะรอกินข้าว”พี่พายเดินกลับไปนั่งโซฟา มันต้องเป็นเราที่รุกเองเหรอถึงจะได้ ก็เห็นอยู่ว่าเขาเริ่มมีอาการแปลกไป คงจะอดทนต่อความยั่วยวนของเราไม่ไหว
“พี่พาย หนูไม่ไหว”ส่งเสียงยั่วยวนแล้วเดินลงจากเตียง เดินไปที่โซฟาแล้วขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักพี่พาย ลูบไล้มัดกล้ามแน่น แต่เขายังคงนิ่งเฉย ในตอนยืนเราตัวเท่าคางพี่พาย แต่ตอนนั่งคร่อมบนตักเราสบตากันได้พอดี
“ตื่นเต้นเหรอคะ”เรายกมือมัดผมลวกๆ แอ่นอกแทบกระแทกใบหน้าหล่อๆ เป็นชายอื่นคงฉกฉวยมันแล้ว แต่พี่พายเบือนหน้าหนี ซึ่งเราก็ตามกลับมา บีบปากเขาให้เปิดปากมาดูดหน้าอกเราซึ่งเขาสะบัดหน้าหนีอีกครั้ง
“ทำทำไม ลงไปดีกว่า เลี้ยงข้าวพี่ด้วยพี่จะได้ไป ต่างคนต่างอยู่ดีกว่านะ”
“ไม่อยากกินเน่เหรอ อ้อลืมแนะนำตัวหนูชื่อเนเน่นะ แต่พี่น่าจะรู้จักแล้ว ตอนนี้โสดแล้ว อย่ากังวลไปว่าหนูเป็นคนมีเจ้าของ”ใจกลางสาวถูไถกับเป้ากางเกงที่ตุงออกมาน้ำหล่อลื่นไหลเปียกเป็นวงกว้าง
“โสด? เมื่อกี้ยังร้องห่มร้องไห้อยู่เลยนะ”
“ใช่ค่ะ เขาไม่เอาเน่แล้ว”พูดได้ไม่เต็มปาก เหมือนน้ำตามันจะไหลออกมาโดยอัตโนมัติ
“ไหนพูดว่าโสดใหม่ดิ๊ พูดให้เต็มปากด้วย อย่าให้เห็นน้ำตาอีกนะ”
“โสดค่ะ”เราเช็ดน้ำตาแล้วส่งยิ้มแป้นแล้น แต่พี่พายก็น่าจะดูออกว่าแค่แสร้งทำ
“ดูออกว่าอยากประชดผัว โทรศัพท์ล้มน่ะเห็นป่ะ ที่ถ่ายไว้น่ะจะเห็นเหรอ”
“ถ่ายไว้ดูเล่นเฉยๆ หนูมีรสนิยมแบบนี้”เบื่อคนรู้ทัน อุตส่าห์แอบถ่ายยังเห็นอีก ซึ่งเราไม่สน เรารีบปลดกระดุมเสื้อพี่พายออกทุกเม็ด แต่พี่พายก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ สายตาของเขายังไม่เหมือนมีอารมณ์ เก็บซ่อนความรู้สึกเก่ง อย่างนี้ยิ่งต้องกระตุ้นนิ้วเรียวยาวเขี่ยวนยอดอก ริมฝีปากบางขบเม้มที่ลำคอก่อนจะเลื่อนมากระซิบข้างหูทำเสียงซี๊ดครางกระเส่า
“พี่พายใหญ่ทั้งตัวเลยนะคะ ตรงนั้นใหญ่ไหม เน่อยากเห็น เน่เริ่มเปรี้ยวปากอยากดูดให้แล้วค่ะ ให้เน่ทำให้นะ”เขาตัวหอมมาก เราปล่อยตัวปล่อยใจเลยละกัน จากที่อยากประชดพี่อิฐเริ่มมีอารมณ์กับหุ่นล่ำของเขาจริงๆ คว้ากอดลำคอ เอาหน้าอกถูกับแผงอกแกร่ง เหมือนพี่พายทำตัวไม่ถูกเหมือนพยายามอดทนอดกลั้นอยู่ รู้สึกว่าเขาหายใจแรงกว่าเดิม
“อย่าเอานมมาถูดิวะ”
“อารมณ์เริ่มมาเหรอคะ”
“...”
"ใหญ่ใช่ไหมคะ เน่ตัวเล็ก ไม่อยากจินตนาการตอนพี่พายเอามันเข้าไปในตัวเน่เลยค่ะ มันจะแหกไหม”
“เป็นเด็กเป็นเล็กอย่าแรด กลับไปนอนที่เตียงไป”
“หนูร่านค่ะ”
“ใครสั่งใครสอนให้น้องพูดจาแบบนี้”
“มีคนบอกมาค่ะ หนูเป็นอีตัวบนเตียงได้นะคะ พี่พายอยากทำอะไรกับร่างกายหนูก็ได้ค่ะ”
“โดนไอ้อิฐมันล้างสมองมาเหรอ”
“…”เหมือนโดนด่า แต่คงต้องตอบว่า ใช่! เราเชื่อพี่อิฐแทบทุกอย่าง จนกลายเป็นคนแบบนี้ไปแล้ว “ว๊ายย!…”พี่พายลุกขึ้นจากโซฟา เขาตั้งใจจะทำให้เราหล่นแต่คนมีประสบการณ์เยอะอย่างเรา ท่านี้ยิ่งถนัด เราตั้งรับทันกอดลำคอไว้แน่น เลยจู่โจมด้วยการพุ่งเข้าประกบจูบ
พยายามเปิดปากเอาลิ้นสอดเข้าไป แรกๆพี่พายไม่เล่น เรายิ่งจูบดูดดื่มปานจะกลืนกิน แต่หลังๆ เขาเป็นฝ่ายเปิดปากสอดลิ้นมาเกี่ยวลิ้นเราพัลวัน เครื่องติดเริ่มเร่าร้อน พี่พายจูบเรากลับหนักกว่าที่เรารุก ขย้ำบั้นท้ายเราไปด้วย หัวใจดวงน้อยเต้นแรงมาก มันสั่นไหวไปหมด การจูบกับคนที่ไม่ใช่แฟนมันก็ไม่ได้แย่ มันดีมากด้วย มวลท้องไปหมด
“อืมส์”ประสานเสียงครางคละเคล้าเสียงน้ำลาย พี่พายหื่นมาก บดขยี้ปากเราจนบวม ลมหายใจติดขัดหายใจไม่ทัน จะผละออกแต่ก็โดนคนหื่นกามดูดดึงอย่างมูมมาม จนกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในโพรงปาก เร่าร้อนจนจะหลอมละลาย เป็นจูบที่ทำให้ร่างกายน้วยและอ่อนไหวยวบยาบแบบที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน
“อื้อ~”ครางประท้วงในลำคอเพราะเสียวซ่านสุดใจ สัมผัสหนักหน่วงที่ริมฝีปากแลกเปลี่ยนความเร่าร้อนกันทำให้เราเสร็จอย่างง่ายดาย นี่ถือเป็นครั้งแรกที่เราเสร็จได้ทั้งที่ยังไม่มีการสอดใส่ เสียดายมากแต่เราจะไม่ยอมจบแค่นี้
ความสุขชั่วขณะทำให้ลืมความทรมานที่เจอเป็นปลิดทิ้ง และความสุขมันก็หมดไปอย่างรวดเร็ว พี่พายรีบถอนจูบออกเพราะน้ำกามเราไหลไปเปียกเท้าเขา ร่างบางจึงโดนโยนลงโซฟา เขาเช็ดปากตัวเองลวกๆ ก้มมองน้ำที่เท้าตัวเองด้วยความหงุดหงิด
“พอเถอะ พาไปเลี้ยงข้าว จะได้จบๆ”
“ไม่เลี้ยงค่ะ ยังไม่หายป่วย ออกจากโรงบาลไม่ได้”
“เด็กขี้โกหก เธอไม่ได้ป่วยจริงๆ ไปได้ไม่ตายหรอก”
“ไม่ได้โกหก มันยังไม่ใช่วันนี้ วันนี้มากินเน่ก่อนนะ”
“มันผิดกฎ”
“กฎอะไรคะ กฎโรงบาลเหรอ ช่างมันดิ ไม่บอกหมอ หมอก็ไม่รู้ ไม่มีป้ายห้ามเอาในนี้ซะหน่อย”
พี่พายถอนหายใจแรง คงเอือมระอาเด็กดื้อด้านอย่างเรา“ไม่ใช่กฏโรงบาล ไม่ต้องรู้ ไม่ใช่เรื่องของเด็ก เลี้ยงขอบคุณเหอะ พี่จะได้ไปสักที พี่ไม่อยากอยู่ที่นี่นาน มัน….”พี่พายหงุดหงิดอะไรของเขาก็ไม่รู้ เราเองก็หงุดหงิดที่อ่อยยากอ่อยเย็นไม่โดนสักที คนอะไรจะอยากให้เลี้ยงขอบคุณมากมายอะไรขนาดที่ไม่สนสิ่งยั่วยวนที่อยู่ตรงหน้า ไม่เข้าใจผู้ชายคนนี้จริงๆ จะสุภาพบุรุษเกินไปรึเปล่า
“มัน… อะไรคะ มันจะทนไม่ไหวเหรอ”
กลยุทธไม้ตายเรียกร้องความสนใจได้ดี เรียวขายาวค่อยๆอ้าออกอีกครั้ง ข้างหนึ่งพาดกับโซฟาไว้ อีกข้างหนึ่งก็อยากจะพาดบ่าพี่พายแต่ยังทำไม่ได้ สองนิ้วเรียวยาวถูกสอดเข้าไปในร่องสวาทช่วยตัวเองให้เขาดูไปเลย เสียงครางของเรามันต้องไปสะกิดต่อมหื่นที่ถูกกดไว้ด้านในของพี่พายให้พังทลายลงได้บ้าง “เสียว~ อ๊า~ เสียวจัง พี่พาย เน่เสียวมาก”เปล่งเสียงครางสั่นๆ ร่างกายร้อนรุ่มเหมือนจะลงแดงเต็มที มันยิ่งต้องการมากกว่านิ้วตัวเองที่มากระแทกมันในตอนนี้ “พี่พายขา เน่เสี้ยนไม่ไหวแล้ว”
“…”
“พี่พาย อ๊า~ กระแทกให้หน่อย อ๊า พี่พาย~”พี่พายเหมือนหนักใจอะไรบางอย่าง เหมือนอยากจะเดินออกไปแต่ก็สองจิตสองใจ อาการเขาออกชัดมากว่ากำลังตัดสินใจอยู่ “อยากก็มาลงที่เน่ได้เลยนะคะ อย่าคิดมาก”
“…”
“ซี๊ดดดด เสียว”
“…”
“หนูไม่ไหว~ พี่พายช่วยหน่อย~”
“…”
“นิ้วหนูมันไม่เคยทำให้หนูมีความสุขเท่ามีคนทำให้ อ๊า~พี่พายหนูจะเสร็จแล้ว อ๊าาา~” เราครางดังขึ้น แสดงสีหน้าเร้าอารมณ์ ขย้ำหน้าอกไปด้วยกระทุ้งนิ้วแรงๆซ้ำไปซ้ำมา จนในที่สุดเราก็เสร็จ น้ำกระฉอกไหลเปื้อนโซฟา
หอบหายใจแรงราวกับไปวิ่งรอบสนามมา เราทำเป็นไม่สนใจเขา ปล่อยตัวนอนแผ่หลามองดูใจกลางสาวตัวเองที่กระตุกไม่หยุด อ้าขาไว้อย่างนั้น เผื่อมันจะมีคนสนใจ เคยเห็นมุมมองตัวเองตอนนี้ผ่านคลิป เห็นตัวเองยังมีอารมณ์แล้วถ้าเป็นคนอื่นจะขนาดไหน
...............................................................................................
น้องมันแซ่บขนาดนี้ไม่กล้าเดินหนีเลยอะดิ
- Writer
- chap_listContents
- likeADD