EP.9
“ผู้หญิงเนี่ยนะพูดความจริงก็รับไม่ได้”ยังดีที่พี่พายสัมผัสได้ว่าเรากำลังงอน เราเขี่ยข้าวไปมา ไม่อยากกินมันแล้ว
“ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนนิสัยผู้หญิงมันไม่เปลี่ยนไปเลยรึไง”
“ผลิตโรงงานเดียวกันกับแฟนเก่าพี่มั้งคะ”
“จะกินไหมข้าวน่ะ ไม่กินจะได้เก็บ”
“กินค่ะ หนูหิว พี่ไม่กินก็ตามใจ”
“อ้ะ! จ่ายค่าข้าวมื้อนี้ก็ได้”
“จริงเหรอคะ”ง้อเราเหรอ? ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความดีใจ เตรียมจะถอดเสื้อออกแล้วแต่พี่พายดึงมือไว้ก่อนให้หยุดการกระทำนั้น
“หมายถึงเดี๋ยวล้างชามให้ ล้างชามนะ แค่ล้างชาม”เอาซะหน้าแหกไปเลยทีเดียว ไม่ใช่อย่างที่เราคิด เขายังจับมือเราอยู่ งั้นก็เสร็จล่ะทีนี้ ลุกขึ้นอย่างมีจริต ล็อคเป้าให้มั่นเพื่อจะเข้าไปนั่งคร่อมบนตัก นาทีนี้มันต้องได้แล้ว
“ว๊ายยย!”หน้าเราแทบกระแทกกับพนักพิงเก้าอี้ พี่พายวาร์ปหนีเราแล้วไปยืนหัวเราะอยู่ข้างหลัง เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าเสียงหัวเราะของเขามัน
