เอี้ยนซ่านฉีเงียบ พยายามใช้ความคิดอย่างหนักเพื่อเชื่อมตัวต่อให้เป็นภาพที่สมบูรณ์ แต่คิดเท่าไรก็ยังค้นหาตัวต่อที่เหลือไม่พบ
แม้ว่าเรื่องสาวงามผู้นั้นยังวนเวียนในความคิด แต่กองทัพที่เขารับผิดชอบนั้นสำคัญกว่า การศึกวันนี้น่าจะดุเดือดเหมือนเดิม องค์ชายหลี่เซวียนหลงอายุเพียงสิบห้าและนำศึกเป็นครั้งแรก ทั้งที่กำลังจะเพลี่ยงพล้ำอยู่หลายรอบแต่ก็ยังปักหลักบนเนินเขา ใช้กำลังทหารที่มีอยู่ไม่กี่พันต้านทานทัพหลักหมื่นของเขาไว้ได้ นับว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดา หากปล่อยไว้ต่อไปภาคหน้าจะยิ่งเป็นอันตรายร้ายแรงแน่ เอี้ยนซ่านฉีจึงตกลงใจทุ่มกำลังเพื่อบั่นคอองค์ชายผู้นี้ให้จงได้
“ขออนุญาตพ่ะย่ะค่ะ” จงเป่าประสานมือคำนับ สีหน้ายิ้มแย้มเหมือนมีเรื่องน่ายินดี
“เข้ามาสิ”
“กระหม่อมมีบางอย่างให้ท่านดู” จงเป่าปรบมือ ทหารรับใช้สี่คนก็ช่วยกันแบกแผนที่ทหารซึ่งเป็นแบบจำลองชัยภูมิสามมิติ มีภูเขา แม่น้ำ ทะเลสาบและตำแหน่งเมือง
