“แล้วตอนนี้นางอยู่ที่ไหน”
“นาง... นางตกใจมาก ก็เลยหนีไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมก็... ก็ไม่รู้ว่านางไปไหน”
โกหก! เอี้ยนซ่านฉีจ้องหน้าเสี่ยวเจินตาเขม็งแต่ไม่ได้พูดอะไร มนต์นภาเห็นเขาเม้มปากแน่น แค่นั้นนางก็แอบหน้าแดงจนถึงใบหูเลยทีเดียว
“ไปทำอะไรมา ปากถึงได้เจ่อแบบนั้น โดนต่อยมารึไง” จงเป่าถามโดยไม่ได้คิดอะไร มนต์นภาจึงยิ้มแหยๆ ก่อนตอบ
“โดนควายชนขอรับ”
“เอ๊ะ ที่นี่มีควายด้วยรึ”
“มีสิขอรับ ตัวใหญ่ขนาดนี้เลย” มนต์นภากลั้วหัวเราะพลางกางแขนออกกว้าง นางสนิทกับเขาเพราะจงเป่าใจดี คอยสอนโน่นสอนนี่ให้และไม่เตะก้น บางครั้งก็แอบเอาของกินดีๆ มาฝาก มนต์นภากำลังเคว้งในโลกแปลกใหม่ ก็ได้จงเป่านี่แหละที่เป็นเพื่อนคุย เวลาที่เขายืนคู่กับท่านแม่ทัพตัวใหญ่ มนต์นภาจะชอบมากเพราะชอบอ่านนิยายวายแนวแม่ทัพรูปหล่อกินคนสนิทไม่แพ้แนวพี่น้องผิดผี อยากจะเห็นผู้ชายจับผู้ชายทำเมียให้เป็นบุญตาสักครั้ง จงเป่าไม่รู้ว่าตนตก
