ชายาเสวียนอู่

บทที่ 8 คืนแรก 1

มนต์นภาได้กลิ่นหอมสมุนไพรและดอกไม้ลอยปะปนมาพร้อมไอน้ำร้อน และนั่น! สบู่ สบู่กลิ่นกุหลาบ หอมเหลือเกิน

นางถึงกับยืนโงนเงน ซบหน้าลงร้องไห้กับฝ่ามือ ไหนพวกเขาบอกว่าไม่รู้จักสบู่ไง

“สบู่นี่ทำจากไขมันแพะผสมกับขี้เถ้าไม้ แล้วก็ใส่น้ำมันหอมลงไป ฟังเหมือนง่าย แต่ทำแต่ละครั้งต้องใช้เงินมากและก็ไม่ค่อยได้ผล เพราะฉะนั้นคนทั่วไปไม่มีสิทธิ์ใช้หรอกนะ” องค์หญิงสั่งให้สาวใช้ช่วยกันถอดชุดให้มนต์นภา แต่สาวงามถอดชุดออกเองด้วยความยินดี เผยความงดงามที่ไม่เคยเปิดเผยออกมาให้ใครได้รู้ เรือนร่างเพรียวบางปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกทีละชิ้นจนกระทั่งเปล่าเปลือย

นางกระโดดลงอ่างในแบบที่กุลสตรีไม่คิดทำ พวกสาวใช้พากันหัวเราะคิกคัก

มนต์นภาไม่คิดเลยว่าการอาบน้ำจะช่วยฟื้นฟูทั้งร่างกายและจิตใจได้ถึงเพียงนี้ บาดแผลน้อยที่ได้รับตอนล้มลุกคลุกคลานโดนน้ำแล้วแสบอยู่บ้าง แต่นางก็พอใจที่ได้มุดตัวอยู่ใต้น้ำร้อนแล้วโผล่ขึ้นมาอย่างสดชื่น มือขาวผ่องลูบผมไปด้านหลังอย่างรู้สึกดี ใบหน้างดงามแต่งแต้มไปด้วยหยดน้ำแพรวพราว ขับเน้นความอ่อนหวานให้เปล่งประกายชวนให้ใกล้ชิด นางคว้าสบู่มาฟอกตัว ล้างคราบโคลนคราบสกปรกออกไปจากตัว และไม่ว่าอะไรเมื่อสาวใช้เข้ามาช่วยสระผมให้

สบู่... ของวิเศษนี่แหละที่นางปรารถนา

“หน้าอกของเจ้าใหญ่มากเลย” องค์หญิงวัยเจ็ดขวบจ้องหน้าอกของมนต์นภาสลับกับของตัวเอง “ข้าไม่อยากมีหน้าอกเลย เวลาวิ่งคงจะหนักน่าดู”

ความไร้เดียงสาขององค์หญิงทำให้มนต์นภาหัวเราะ

“ใช่เลย มันหนักแถมอึดอัดชะมัด หม่อมฉันไม่น่าร้องขอจากเทพเสวียนอู่เลย” สาวอกเล็กอย่างมนต์นภา จู่ๆ เพิ่มขนาดหน้าอกอวบๆ อลังการขนาดก้มมองแล้วไม่เห็นนิ้วเท้าของตัวเอง คงอีกสักพักถึงจะชิน

“อย่าทิ้งชุดนั้น” มนต์นภาร้องห้ามเมื่อสาวใช้อีกคนใช้ปลายนิ้วคีบชุดสีตุ่นๆ ทำท่าจะนำไปทิ้ง องค์หญิงหย่งอานทราบดีว่าเดี๋ยวถึงเวลาตะวันขึ้น มนต์นภาต้องใช้ชุดนั้น องค์หญิงจึงโบกมือให้วางชุดนั้นไว้ที่เดิม

“ข้าดีใจที่เจ้าพอใจนะ เจ้าอาบไปก่อน เดี๋ยวข้าจะกลับมา”

องค์หญิงต้องการไปหยิบมีดสั้นไว้ให้มนต์นภาพกไว้ป้องกันตัว จำได้ว่าเมื่อวานก่อนช่างตีเหล็กของพี่ชายเพิ่งจะทำมีดเล็กๆ ขนาดพอเหมาะให้ แต่เอี้ยนซ่านฉีสั่งให้แก้ด้ามจับให้เหมาะกับมือเล็กๆ ของน้องสาว แต่ถ้าคนใช้มีดคือมนต์นภา มีดเล่มนั้นก็นับว่าใช้ได้ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเก็บไว้ที่ห้องนอนของพี่ชาย

“ฮวาเอ๋อร์ เจ้าอาบน้ำเร็วจริง” เอี้ยนซ่านฉีเงยหน้าขึ้นจากหนังสือ เห็นน้องสาวเดินผ่านหน้าห้องไปจึงร้องทัก แต่องค์หญิงน้อยกำลังครุ่นคิดอยู่ไมทันสนใจตอบ ร่างสูงใหญ่จึงขยับลุกขึ้นก่อนจะเดินออกไปชะโงกมองที่หน้าประตู เห็นน้องสาวเดินเลี้ยวหายไปแล้ว

เขาส่ายหน้า นับวันกิริยาของน้องสาวคนนี้มีแต่จะยิ่งเปิดเผยเหมือนผู้ชาย ดูขนาดท่าเดินยามเผลอยังก้าวอาดๆ ไม่น่ารักเสียเลย เอี้ยนซ่านฉีดื่มน้ำแกงร้อนๆ ที่เหลือจนหมด ตั้งใจว่าจะตรวจความเรียบร้อยบริเวณป้อมเหนือประตูเมืองก่อนแล้วค่อยกลับมาพักผ่อน

“พวกเจ้ามายืนทำอะไรที่นี่ ทำไมไม่คอยเดินตามองค์หญิง” เขาดุสาวใช้ที่ยืนอึกอักอยู่หน้าประตูห้องอาบน้ำ เอี้ยนซ่านฉีอาจจะใจดีที่สุดในบรรดาสามองค์ชายก็จริง แต่ความเข้มงวดเฉียบขาดนั้นเป็นที่เลื่องลือ ใครถูกจับได้ว่าไม่ซื่อสัตย์หรือไม่รับผิดชอบต่อหน้าที่ โทษสถานเดียวคือตาย พวกนางจึงมองตากัน หนึ่งในนั้นพยักหน้าแล้วรีบย่อกายทูลลา หลบฉากออกไปโดยเร็ว

เขาเดินผละมาพลางพาดเกราะอ่อนค้างไว้บนบ่าอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไร แต่แล้วเขากลับได้ยินเสียงฮัมเพลงดังแว่ว เสียงเพลงที่ได้ยินไม่คุ้นเคยแต่สดใสร่าเริงยิ่งนัก แม้ว่าร้องเพี้ยนๆ ไปนิดแต่ก็ฟังเพลินเหมือนฟังนกน้อยร้องเพลง คิ้วเรียวได้รูปของชายหนุ่มรูปงามจึงขมวดมุ่น!

ใครกัน!! บังอาจบุกรุกเข้ามา

ร่างสูงใหญ่ย่างสามขุมอย่างช้าๆ ไม่รีบร้อน การจะจัดการสังหารเหยื่อให้ตายคามือจะต้องบรรจงเชือดเฉือนอย่างละเมียดละไมแล้วค่อยขย้ำให้ตายทีเดียว

ไอน้ำร้อนไม่ต่างอะไรจากม่านหมอก ผิวน้ำล้อแสงราวกับมีผลึกแก้วใสนับล้านอยู่ในนั้น มนต์นภาอยู่ท่ามกลางแสงสว่างอ่อนเรือง อวดเรือนกายอิ่มงามน่าลูบชม นางเล่นฟองสบู่แล้วใช้ใยบวบขัดเนื้อตัวอย่างมีความสุข ทันใดนั้นสัญชาตญาณก็บอกว่ากำลังจะมีคนมา ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นสาวใช้หรือไม่ก็องค์หญิงหย่งอาน แต่พอฟังดีๆ มันเป็นเสียงฝีเท้าหนักแน่นของผู้ชาย

ผู้ชาย?!

มนต์นภากลัวจนพูดอะไรไม่ออก มือเล็กพยายามดึงผ้าถูตัวผืนน้อยปิดเนื้อหนัง อีกมือก็ปิดเนินอกล้นหลามด้วยความไม่สบายใจ แต่ก็ปกปิดอะไรไม่ค่อยจะมิด แค่ขยับมันก็เห็นไปถึงไหนต่อไหน ดวงตากลมโตยิ่งเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อเอี้ยนซ่านฉีก้าวผ่านไอน้ำร้อนช้าๆ แสงเทียนสลัวสาดส่องเสี้ยวหน้าคมเข้มทีละน้อย ค่อยๆ เผยรูปร่างหนั่นแน่น บ่ากว้างกำยำ ไหล่ผึ่งผายบึกบึนไล่จนถึงแผงอก ลอนหน้าท้องสมบูรณ์แบบ กลิ่นบุรุษเพศและร่างกำยำเปี่ยมมัดกล้ามกระตุ้นความร้อนวูบวาบในตัวหญิงสาวจนสองแก้มแดงวาบ

มนต์นภากลัวจนตัวสั่นสะท้าน ไม่นึกเลยว่าจะจุดไต้ตำตอขนาดนี้ จะขึ้นจากอ่างอาบน้ำก็ไม่กล้า ดังนั้นจึงรีบหายใจเข้าให้เต็มปอดแล้วมุดตัวลงไปซ่อนใต้น้ำ เป็นจังหวะเดียวกับที่เอี้ยนซ่านฉีก้าวมาถึง มนต์นภาพยายามกลั้นหายใจ ซ่อนเนื้อตัวในอ่างอาบน้ำร้อน แต่ว่าสุดท้ายก็ต้องผ่อนลมหายใจออก เกิดเป็นฟองอากาศกำลังลอยขึ้นสู่ผิวน้ำ

แย่แล้ว!