สองสามวันต่อมา เมื่อช่างไม้นำอุปกรณ์ที่มนต์นภาสั่งทำมาติดตั้ง เสียงเรียกร้องของเจ้าม้าทั้งหลายก็หายเป็นปลิดทิ้ง มีแต่เสียงม้าร้องครางอย่างมีความสุขออกมาจากโรงเลี้ยงม้าแทน แม้แต่เอี้ยนซ่านฉียังแปลกใจว่าเหตุใดม้าศึกของตนถึงได้วิ่งควบในสนามรบอย่างอารมณ์ดี แรงไม่ตกเลยสักนิด เขาคิดจะแอบไปดูวิธีเลี้ยงม้าของเสี่ยวเจินเพื่อไขความลับ แต่ไม่มีเวลาปลีกตัวไปเสียที จนกระทั่งวันหนึ่ง
“แย่แล้วๆๆ ม้าของท่านแม่ทัพเลือดออกเต็มตัวเลย”
เสี่ยวเจินวิ่งหน้าตาตื่น ในมือมีผ้าเช็ดตัวซึ่งเปรอะไปด้วยเลือด เจ้าเมฆทะยานเพิ่งจะกลับมาจากสนามรบ นางกำลังเช็ดตัวให้เจ้าเมฆทะยานอยู่ดีๆ เลือดก็ออกมาเต็มไปหมดเลย
ร่างบางเรียกให้คนช่วย แต่คนเลี้ยงม้าทุกคนเฉย
“รีบไปดูเมฆทะยานเถอะ ใครก็ได้ช่วยตามหมอมาที”
“เจ้าเป็นคนดูแลม้าของท่านแม่ทัพ แถมยังเคยรักษาอาการของเจ้ามังกรดำมาแล้ว เจ้าก็ดูเองสิ”
“โธ่เอ๊ย เจ้าเมฆทะยานเลือดออกเยอะขน
