ilayda'dan
Abim telaşla İpek'e koşunca annem şaşkınlığını üstünden atıp Ebru'nun arsız suratına döndü.
" Senin hiç utanman yok mu Ebru? Oğlumun hayatını daha ne kadar dibe çekeceksin, senin yüzünden hiç yüzü gülmedi. Defol git.. bir daha buraya gelirsen bu defa Yunus'a bırakmam seni doğduna pişman ederim."
Ebru ağzını açıp cevap verecekken kolundan tutup sertçe çekiştirdim.
" Çık dışarı Ebru. Kendimi zor tutuyorum. Yemin ederim tekme tokat dalarım o badanalı yüzünü baban bile tanıyamaz." diyerek kolundan tutup bahçe kapısından dışarı attım.
Benim bile sinirden elim ayağım titriyordu. İpek'i düşünemiyorum bile. Ben, Aziz'le aynı durumu yaşasam oracıkta kadını parçalardım. Ebru'nun gittiğinden emin olmak için bahçe kapısında bekledim. Aşağı doğru sinirle inen abim. Sami abi'ye doğru
