I Fell For The Wrong Man

Special Chapter: ONE

Jonathan’s POV

“Anak, you look good in your suit” sabi ni mama. Ito ang pinakamasayang araw ng buhay ko, ang mapa saakin si Serene.

“Thanks mom, atlast magiging Masaya na ulit kami” sagot ko.

“I know, kinakabahan ka ba?” sabi nito habang inaayos ang suit ko.

“halata ba ma? HAHAHAHAHA” biro ko.tumawa lang din siya. Nanginginig kasi ako! Ganito nga talaga siguro ito.

But I’m happy . . . .  alam kong mahal pa ako ni Serene, kaya pasasayahin ko siya. Araw-araw kaming magiging Masaya.

“Everything is set Nathan, let’s go” pag aaya ni mama. But someone’s missing.

“Is he coming?” tanong ko. Si JA ang tinutukoy ko.

Hindi ko siya gusto saktan, alam ko mahal niya rin si Serene, pero alam ko makakalimutan din niya kung anong meron sila.

“Ahh…. Hindi ko siya nakita buong gabi anak eh …. Baka nauna na sa simbahan” sabi ni mama.

“sana maunawaan niya to ma, sana” sabi ko.

“bawal maging malungkot ang groom, tara na… baka mauna pa si Serene sayo” biro nito.

Tinignan ko muna ang sarili ko sa salamin, bigla akong nagulat sa hitsura ko. Ako pa ba to? Mahal pa ba niya talaga ako? Darating kaya siya? Magiging Masaya ba talaga siya pag nagpakasal kami? Yan ang mga tanong bumabagabag saakin, di ko kasi alam sa sobra kung pagmamahal sa kanya, nalilito na ako.

‘wooooooooooooah’ kaya ko to! Kinakabahan ka lang Nate. Kaya mo yan…

**

Pagdating ko sa simbahan… ang dami ng tao mga ka business partners at relatives…

“Nathan, you look stunning” sabi ni Mr. Rosales

“You are really getting married” dugtong ng asawa niya.

Napangiti ako, I am getting married to the girl I really love…

“Yes I am” sagot ko.

“groom, maghanda ka na. everything is settled, we just have to wait for the bride” sabi ng organizer.

[ACD: {author’s currently doing} Now eating chocolate love it]

Everything is perfect! Excited na akong Makita ang babaeng pinakamamahal ko…

7:30 AM

..

8:00AM

..

8:30 AM

“nasaan na ba ang bride?” tanong ng pari. Tanong na hindi ko masagot-sagot, kinakabahan na rin ako….

*krrringgggg….

*krrringgggg….

Tunog na nagpakaba saakin.

“hello Selene ……” sagot agad ni mama…. “whaaaaaaaaaat?” sigaw nito, halatang gulat at di makapaniwala.

Napatakbo ako bigla sa kinauupuan ni mama. I want to know what’s happening.

“Where is she?” tanong ko kay tita.

“She …… *sobs run…….*sobs away with *sobs your……. brother” iyak nito.

O.O

‘runaway’

‘with your brother’

Ang mga salitang inaasahan ko na. ang mga salitang alam ko nang mangyayari.

Napaupo ako sa sakit… ang sakit sakit …. Sobrang sakit! Bakit? Bakit? Bakit? Ano pa bang kulang saakin? Kamukha ko naman si JA diba? Bakit din a niya akong magawang mahalin pa ulit. Yung dati? Nung mga bata pa lang kami. Bakit? Ang Reyna ko…..

“AAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH” sigaw ko.

“Anak huminahon ka!” sabi ni mama. Nagkakagulo na rin ang mga tao. Nagbubulungan… nagtataka sa nangyayari.

“bakiiiittttttttt Serene? Bakitttttttttttttt?” iyak ko lang.

‘ano ba ang nangyayari?’

‘Is the bride coming?’

‘ano ba naman to!’

‘what are we waiting for, let’s go home’

Yan lang ang mga naririnig ko… ang ingay ng mga bisita. Ang  mga boses nila pabalik balik sa utak ko. Parang lumalakas lang, pa lakas ng pa lakas ang mga sinasabi nila.

“AAAAHHHHHHHHHHHHHHHHH manahimik kayooooo” sigaw ko.

**

MissHidden’s POV

“Ma’am, Sir humihingi kami ng tawad, but the bride is not coming” sabi ng organizer

“alam ko ng mangyayari to, *sobs” impit ng mama ni Nathan

Nagkakagulo na ang mga tao sa simbahan, lahat nagtataka, ang iba nagrereklamo, ang iba concern sa nangayayari.

“Sereeeeeeeeeeeeeeeeeeeeene” sigaw ni Nathan. Patakbo itong lumabas sa simbahan..

“Nathhhaaaaan” tawag ng mama nito. Pero ayaw na syang pakinggan ni Nathan. Mabilis itong nakalabas sa simbahan.

Hinanap niya ang sasakyan nito, at humarurot na umalis. Maging siya di niya alam kung saan pupunta. Maraming boses ang naririnig niya. Maraming bagay ang gumugulo sa kanya.

Nakarating ito sa isang maluwang na bahay, halatang walang nakatira. Pumasok ito.

*splaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag

*booooooooooooooogsssssh!

*tooooooooooooggggsssh!

Sinisira niya ang lahat ng mga gamit na makikita nito.

‘splaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag’

‘booooooooooooooogsssssh!’

‘tooooooooooooggggsssh!’

“AAAAAHHHHHHHH Serene, nasa akin naman ang lahat aaaah, bakit siya paaaaaaaaaaa AAAAAAAHHHH” tanging sigaw nito, umiiyak. Puno ng hinanakit.

“Serreeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeneee, MAHAL NA MAHAL naman kita eh, MAS MAHAL PA KITA!” sigaw niya habang pinagbabato ang makikita pa niya.

“bakit Serene, *sobs ayaw mo bas a simbahan? Ayaw mo ba dun? *sobs Bakit di ko na alam kung ano ang mga pangarap mo *sobs bakit ba ako nakipagpalit sa kanya? *sobs” patuloy nito.

May nakita siyang inumin sa fridge niya, at tinungga ang lahat ng laman nito. Walang preno kung inumin niya ang lahat ng yon. Habang umiiyak, habang nasasaktan, Si Serene parin ang MAHAL nito.

“Shhheeeeerrreeeeeeeeeeeeneee bakit! *huk AKO NALANG *huk” iyak nito.

ARAW-ARAW! Ito ang ginagawa nito. Halos ikamatay na niya ang ginagawa niya. Si Serene pa rin kasi. Siya parin…

**

Lumipas ang isang buwan……

May isang babaeng pumasok sa isang malaking bahay, halatang pagod ito sa paghahanap. Kasama nito ang isang binatang lalaking halatang nag-aalala.

“Jusko po! Nathaaaaaaaaan anak” sigaw ng babae. “Anak koooooo anong nangyari sayo *sobs”

“Nate, Nate, Nate” sigaw ng lalaking kamukha niya. “Kasalanan ko to ma, sorry Nathan” iyak ng lalaki.

“wag mong sabihin yan Andrew, everything will be alright OK?” pakalma ng nanay nito.

“Ma, I guess we should do it now” sabi ni JA. Napaiyak naman ng malakas ang ina habang niyayakap ang anak.

“Anak, patawarin mo ako ito lang ang paraan para bumalik ka sa normal” iyak nito.

Dinala nila si Nathan, sa rehab. Di mabuti ang simula nito, hindi rin nagbabago ang ugali nito. Parati niyang hinahanap si Serene at parati din itong sumisigaw ng “ALAK”.

**

John Andrew’s POV

“kumusta na siya?” tanong saakin ng mahal ko.

“bumubuti na daw, SANA!” sagot ko, nasa rehab center kami ngayon, dinala ko ang Mahal ko dahil sa gusto ni Nathan at gusto din ni Serene. “Kaya mo ba?” tanong ko.

“Don’t worry, kilala ko siya. Di niya ako sasaktan!” ngiti niya.

Binigyan niya ako ng halik, saka pumasok….

**

Nathan’s POV

*eeeeeeeeeeeeennnnngkkkkk.

Matagal-tagal na rin na hindi ko naririnig na bumukas ang pintong yon. At ramdam ko ang aura na pumapasok dito, ang babaeng di ko makakalimutan, ang babaeng minamahal ko pa hanggang ngayon.

“N-Nate?” ang napagandang boses sa mundo.. Serene.. “K-Kumusta ka na? ito oh, may pagkain akong dala kainin mo to mamaya, masarap to!” ngiti niya. Hanggang ngayon, ang ganda niya parin. Hindi kumukupas ang ganda nito.

“Upo ka” pag aaya ko. Tinanggap ko rin ang dala niya.

“di OK lang, di naman ako masyadong magtatagal…” pagtatanggi niya. Nalungkot ako bigla.

“A-ah. Kumusta ka na? kasi ako, uhmm bumubuti na..” sabi ko.

“mabuti naman din ako.. A—aah, sana maging maayos ka na ng tuluyan, Nate” sabi nito, nakangiti.

“Seeeereeene” bigla kong nasabi habang niyayakap siya. Di ko na rin mapigilan ang luha ko.

“N—Nate.. Sorry kasalanan ko to *sobs” iyak nito habang niyayakap din ako.

“Serene, wala kang naging kasalanan dito, AKO! AKO!” bigla kong nilayo sarili ko sa kanya, umiiyak lang ito.

“Wag mong sisihin sarili mo Nate.. *sobs” patuloy na iyak nito. “siguro napaglaruan lang tayo ng tadhana, because He had a better plan” iyak nito.

“MAHAL NA MAHAL niyo ang isa’t isa no?“ sabi ko na nakangiti. Iyak lang to ng iyak.

“Makinig ka sa sasabihin ko, pagkatapos nito. Di na kita guguluhin” sabi ko. Tumango lang ito.

*Sighed!

“Serene, I once love you and still loving you, kung saan ka sasaya doon narin ako, kasi MAHAL KITA! I gave up everything EVEN YOU just for my brother, pero di ko yon pinagsisihan dahil mahal na mahal ko rin si JA,, handa akong gawin ang lahat para sumaya siya. *sobs  siguro nga hindi tayo ang tinadhana dahil nararapat ka para sa kapatid ko, humihingi ako ng tawad sa nangyari. Alam ko naman eh, pero ginawa ko parin yun sayo pasensya na nabulag ako *sobs dahil akala ko akin ka, MAHAL mo pa ako *sobs pero ito na nga may nagmamay-ari sayong iba, Masaya parin ako, inalaagan ka ng maayos ni JA minahal ka ng sobra sobra ni JA, minahal ka niya higit pa sa kaya kung ibigay at iparamdam sayo. Marami akong rason para mahalin ka, pero mas maraming dahilan si JA para mahalin ka ng sobra-sobra *sobs gusto kong sumaya kayo Serene MAHAL na MAHAL kita kaya palalayain na kita *sobs”

‘THANK YOU Nate-Nate’ she mouthed smiling at me. And for the last time, I hugged her.

Ngayon tanggap ko  na, na hindi na siya akin, at di na siya magiging AKIN ulit. MASAYA PARIN AKO! Dahil minamahal ko siya, at mamahalin pa rin…

‘You will always be my first love Serene’