“อื้อ…พ..พอแล้ว!”
คนตัวเล็กดันอกแน่นกำยำของชายหนุ่มที่กำลังจู่โจมอยู่กับสองเต้าตูมออกเบาๆ มือใหญ่ยกขึ้นมาจับมือเล็กที่ดันอกเขาอยู่ก่อนจะจับมือคนตัวเล็กมาลูบไล้กล้ามหน้าท้องของตัวเอง
“ของพี่แน่นกว่ามันตั้งเยอะ หนูจะให้เบอร์มันเพราะแค่เห็นซิกแพคที่สู้พี่ไม่ได้เลยสักนิดน่ะเหรอ”
เขาผละปากออกจากยอดอกที่แข็งเป็นไตก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเธอและกล่าวขึ้น ใบหน้าที่ดุดันเมื่อครู่เหมือนจะสยบลง หลังกล่าวเสร็จ มือสองข้างขย้ำหน้าอกอวบอิ่มที่ชูตั้งอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง
“อ๊า! พอแล้วพี่ปอร์เช่! หนูก็ไม่ได้จะให้เบอร์เขาสักหน่อย..”
“แน่ใจ?”
“แน่ค่ะ”
“หึงโหดอยู่เหมือนกันนะคะ..พี่เนี่ย”
คนใต้ร่างก็ยังคงไม่มีความหลาบจำ ยังคงมีความกล้าที่จะกัดปากยั่วพร้อมกับน้ำเสียงเย้ายวน มือเล็กลูบไปมาบนกล้ามหน้าท้องอย่างชอบอกชอบใจ
“อ่าส์…ถ้าขืนหนูยังยั่วอยู่แบบนี้ พี่ไม่รับประกันความปลอดภัยนะครับ..”
สายตาคนข้างบนมองลงต่
