คอนโดเจสสิก้า
“อ่า… นี่เสื้อค่ะ ไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยเปลี่ยนนะ”
มือเล็กส่งเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ให้ชายหนุ่มตรงหน้า เพื่อให้เขาได้เปลี่ยนจากสภาพเปรอะเปื้อนที่ดูไม่ได้เลยสักนิด
“แต่… ทำไมคอนโดหนูถึงมีเสื้อผู้ชายอยู่ล่ะ?”
คำถามแฝงความสงสัยดังขึ้นจากริมฝีปากชายหนุ่ม เขานั่งอยู่บนเตียงของเธอ จ้องมองเสื้อตัวนั้นอย่างไม่สบายใจนัก
คนถูกถามชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะหันไปสบตาเขาแล้วตอบเสียงเรียบ
“พี่ก็รู้นี่… ไม่ใช่พี่คนเดียวหรอกนะ ที่มีเด็ก”
คำตอบนั้นเหมือนมีดแทงเข้ากลางใจเขา เขาก้มหน้าลงอย่างเจ็บปวด เงียบงันโดยไม่เอ่ยสักคำ
⸻
[Talk – เจส]
ฉันควรรู้สึกผิดไหม… ที่พูดออกไปแบบนั้น?
ตอนนี้ฉันมองหน้าเขา แล้วก็เห็นได้ชัดว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ สีหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดของเขา มันทำให้ฉันรู้สึกผิดจริงๆ ความจริงคือ… ต่อให้ฉันเคยมีแฟนหลายคน แต่ไม่เคยพาใครเข้าคอนโดเลยสักคน พี่ปอร์เช่… อาจจะเป็นคนแรกก็ได้
