Babasının sözü bu evde kanun gibiydi. Kimse onun sözünden çıkamıyor gibiydi. Sungur Alp bile…
Fakat Sungur Alp gerektiğinde yumruğunu masaya vurup rest çekiyordu. Bu da onun kimsenin boyunduruğu altında yaşayamayacağını gösteriyordu. Bölge lideri olduğuna şaşırmıyordum. Dengesiz duygu ve tavırları olsa da dışarıya karşı oldukça kararlıydı.
Miray ve Merve abla da yanımıza yaklaştı. Miray “Odanızı hazırlatıp eşyalarınızı yerleştirdik.” dediğinde ona minnetle baktım.
Merve abla da “Her şeyini beraber yerleştirdik. Sonradan istersen değiştirebilirsin,” dedi.
Gülümsedim. “Teşekkür ederim. Zahmet ettiniz.”
Selma Hanım’ın sert bakışları hala üzerimdeydi. Beni süzmeye devam ediyordu. Ayaklarım hâlâ çok ıslak ve çamurluydu. Evde kimse zenginler gibi ayakkabı kullanmıyordu. Şu an benim çam
