Tolunay
Kahvaltıdan sonra avlunun kapısında Kahraman abiyi bekliyordum. Birlikte şirkete geçecektik, sözüm ona bana işleri gösterecekti.
Sanki burada kalmaya ya da herhangi bir işe dahil olmaya niyetim varmış gibi…
Beklerken arkamı dönüp çardağın altında oturan Gülbeyaz’a baktım. Gülce’yle oturmuş sessizce sohbet ediyorlar, arada gülüşüyorlardı.
Ona baktığımı fark edip de benimle göz göze gelince yüzündeki neşe soluverdi. Kaşlarını çatıp bana baktı.
Hayatım boyunca bana hiç iki gündür baktığı gibi bakmamıştı. İçimde bir yerlerde onun bir zamanlar bana attığı sıcak bakışları özlediğimi fark edince şaşırdım ve başımı önüme eğdim.
Sabah onu tepemde görünce afallamıştım. Üzerime eğilmiş, o sarı saçları neredeyse göğsüme değecekken. Ona bir bakış atmamla içini belli eden incecik pijama ta
