Hindi ko namamalayan ay nasanay na rin ako sa presensiya ni Chaeus. Hindi na iyon big deal sa akin. At magmula ng panay ang tambay namin sa bahay ay nabawasan na rin ang pagiging mainitin ko ng ulo. Minsan din kapag umuuwi si Tukmol ng Sunday galing sa kung saan ay may pasalubong pa siyang pagkain sa amin. Kaya naman ang mga haliparot na kaibigan ay tuwang-tuwa at wiling-wili na gawing hideout ang bahay namin.
“Sana palagi na lang ganito.” hiling ni Shanael na akala mo ay napanalunan na ang puso ni Chaeus.
“Di mo sure, baka sa una lang iyan.” basag ko sa kasiyahan niya, pabiro niya akong binato ng buto ng manok na naubos na niyang papakin.
“Panira ka talaga ng moment, Hilary!”
Mula rin noon ay napansin ko ang naging ugali ni Tukmol na sunduin ako sa school at ihatid kapag may pagkakat
