Dün akşamdan…
Akşam ilerleyen saatlerde babamın yanına gittim. İçmek sorunumu çözmüyor ve ben Sedef’i babamın teşhirine sunmak istemiyorum, hiç istememiştim.
Evine geldiğimde kale gibi korunan lüks ve ultra büyük malikanesinden içeri hizmetliler geldiğimi haber verdikten sonra girebildim. Kabul edildiğim salona geçtim. Biraz bekledikten sonra babam beni karşılayabildi. İpek sabahlığı üzerinde, saçları her zamanki gibi şekillendirilmişti. Keskin gözleri niye geldiğimi anlamaya çalışıyor gibiydi. Ona bakarken sanki yaşımın ilerlemiş haline bakıyordum. Kabul etmem gerekirse babamın genleri oğullarına birebir geçmiş.
“Can, buraya geliş sebebin nedir?” diye sordu.
“Sebebini biliyorsun baba, Sedef.” diye söyledim. “Onu rahat bırakmanı istiyorum.” diye belirttim.
“O kız benim oğullarımı
