Sedef’e yoğun bakışlarım devam ederken yerimden kalktım. Ona doğru ilerlemeye başladım. Yanına vardığımda her ne düşünüyorsa daldığı yerden çıkmanın şokuyla irkilip sıçradı.
“Korkma Sedef…” diye fısıldadım kulağına doğru eğilerek. “Aferin size, iyi iş çıkarmışsınız…” diye övdüm.
Kulağı huylanırmış gibi çekmeye çalıştı. Gerçi tüm bedeni diken üstünde duruyor gibiydi. Şaşkınlıkla açılmış ağzı, utançtan kızaran yanakları ona şu an ayrı bir çekicilik katmıştı.
“Neden korkuyorsun? Seni yemeyeceğim ya!” dedim geri çekilip yüzüne tekrar bakabilmek için. Ama hala ona yakın duruyordum yavru ceylan ürkek ve savunmasız görünüyordu. Eğlence de bir yere kadardı. Aletim beklentiyle seğirip duruyordu. “Hadi” diyordu “Sahiplenelim onu!” diye bana kafa tutuyor ve pantolonumu delmek ister gibi sıçrıyord
