Geri döndüğümde Ramiz’i tekrar aradım. Hangi hastanede olduğunu öğrendikten sonra hemen kapattım. Taksiye atlar atlamaz gideceğim hastaneyi söyleyerek, biraz acele etmesini söyledim. Yaklaşık yarım saat sonra hastanenin kapısındaydım.
İçeri girince danışmadaki kıza “Sedef Tuna hangi odada kalıyor ve niçin gelmiş öğrenebilir miyim?” diye sordum. Kız bir dakika diyerek bilgisayarına döndü. Bir kaç saniye sonra “Çok fazla ilaç kullanmış, midesi yıkanmış, durumu iyi, normal odada. Oda numarası 1180 efendim.” diye yanıtladı ve gideceğim koridoru işaretle gösterdi.
“Teşekkür ederim.” diyerek hızla gösterdiği yöndeki koridorda adımlarımı sıklaştırdım. Kapı numarası 1180. Önüne vardığımda durdum, soluk alıp bıraktım ve kapıyı açtım.
Hasta yatağında öylece yatıyordu. Şükür kimse yoktu. Uzun uzun
