Sabah olup uyandığında Sedef bir an gerçekliği kavrayamadı. Etrafına baktı sonra yatakta kendi vücuduna çok yakın uyuyan Can’ı farketti, daha sonra çıplak olduklarını gördüğünde anladığı gerçeklikle ne yapacağını bilemedi. Dün gecenin anıları zihnine doluşurken “Lütfen Can, lütfen bir kez daha…” diye Can’a asıldığını, onu öptüğünü dahası içine girmesi için bacaklarını daha da açıp kadınlığına s****i itmesi onu doldurması için yalvardığını bir bir hatırladı.
Büyük bir hayal kırıklığı duydu kendine. Tan yüzünden mi olmuştu yoksa kendi yüzünden mi?! Kendini bildiğinden beri tüm tacizlerden kaçınmaya çalışarak hep tetikte durmuştu, şimdi ise daha başlayalı bir ay olmadığı bir işte patronunun ikiziyle yatmıştı, üstelik patronu onu sömürerek emmişken…
Düşünceleri Can’ın uyanmasıyla son buldu.
