Sedef o gün Tan’la birlikte olduktan sonra vücudundaki ağrılarla baş etmek zorunda kaldı. Akılsızlığının cezasını bu şekilde çektiğini düşünüyordu. Tabii bir de Can meselesi vardı ki onun yüzüne nasıl bakacaktı?! Bu kadar kafası karman çorman olmuşken onun tek düşündüğü “Acaba Tan yine beni çağırır mı, yine dokunur mu…” oluyordu. Kendini aptal gibi hissetse de onunla olma zevkini tekrar yaşamak istiyordu.
Öğlen yemeği gecikirse acaba beni cezalandırır mı diye bile düşünmüştü. Yine de Tan’ın cezası tam tersi ona dokunmamak olursa diye riske atamamıştı.
Can öğlen yemeğini dışarda müşterilerle yemişti. Yine de kendi tarafına geçmeden Sedef’i görmek istemiş, ayakları onu o tarafa yönlendirmişti. Ama gördüğü Sedef garipti. Saçları at kuyruğu olarak toplanmış, dudakları hafif şiş gibi gelmiş
