CAM SİLME USTASI

CAM SİLME USTASI 1.1

Her gece aynı sancı, hiçbir zaman öyle olmayacağım.

"Sevmek mi istersin, sevilmek mi?"

Dolu bir kütüphanede, tanımadığım insanlarla yan yana. Yanımda ki eğiliyor kulağıma doğru, ' Sevmek mi, sevilmek mi?' Hayır sevilmemek! Ne zor şey sevilmemek, o sancıyı yaşadınız mı hiç? Ya sevip de sevilmemek? Yaşanmışlıklar, ağır duygular, tarifsiz acılar. Sevilmemek, ne ecı!

"Karşılıksız olan her duyguya karşıyım."

-"Birlikte sevmek mi yoksa hiç sevmemek mi?"

"Sevgiyle ne alıp veremediğin var Allah aşkına! Kütüphanedeyiz."

-"Ha yani kütüphanede olmasak bunu benimle tartışacaktın, öyle mi?"

Sıkça sınanılan biri olduğumu düşünürüm, gerçi bu sınavda kim düşünmez ki? Yerimden kalktım, zaten öyle uzun uzun ders çalışabilen biri değildim. Serin bahar esintisi.. İyi hissettirecek tek şey. Buruk tadan otomat kahvesi, güzel bir hava, sıcak gülüşler...

Bahçe sessizdi, ağaçların arasına banklar, açık gökyüzü, oraya buraya konulmuş aydınlatmalar.. Okumak için geldiğimi düşündürüyor dünyaya, hep burada bu hisle oturmak.

Mutlu olduğum anları asla silmek istemem hafızamdan, kim ister ki! Mutluluk, huzur.. İnsanın kendiyle huzur bulması, kendine yetebilmesi. Oldum olası çok insan da sevmem zaten. Tek tük, arada sırada görüşülen arkadaşlıklar.. Paylaşımsız biriyimdir, aksiyimdir. Duygularımı da öyle kimseye açamam, her şeyin bir anlamı olmalı! Nedensiz paydaların peşinde koşamam. Hoş sohbet bir yürüyüş, sıcak bakan gözler, samimiyet ya hu samimiyet! Gece uyurken mutlu kılmalı.

Yanımda bir hareketlilik, 'sevmek mi, sevilmek mi?' peki ya sevişmek? Herkes sevse ya birbirini, sarılsanıza birbirinize. Sevilmek, sevmek.. Sancılar içinde beklemek. Gerçi ben çok insan da sevmedim ya! Peki ya siz kimleri sevdiniz? Sevildiniz mi peki? Kim sevdi ki sizi?

-"Yardım eder misin bana?"

"Niye sana yardım edeyim ki ben? Yardım kuruluşu muyum?"

-"Birine yardım etmenin güzelliğini bilmez misin? Hep kuruluşlar mı yardım eder?"

"Bana niye kimse yardım etmedi o zaman?"

-"Ben sana yardım ederim."

"Niye yardım kuruluşu musun sen?"

-"Hayır, bununla mutlu olan bir insanım."

"Ben de sana yardım edeyim o zaman. Mutlu olur muyum?"

-"Sevmek mi, sevilmek mi?"

"Sevmeden nasıl bileceksin ki bunu?"

-"Sevilmeden nasıl bileyim o zaman? Mutluluğu yaşamadan sormak kadar saçma bu."

"Aynı sancı bu, hiçbir zaman geçmeyecek."

-"Seni seçtim ben, sıcak bakan kahverengi gözlerin var. Kahveyi de çok severim zaten."

Biliyor musun? Seninde gökyüzü kadar berrak mavi gözlerin var, içine orman kaçmış sanki. Çam ağaçları arasında, kafanı bir kaldırsan göreceksin. Öyle gözlerin var işte.