บทที่13 สอนรัก Nc
1933 Words
บทที่13 สอนรัก Nc
บรรยากาศภายในห้องนอนของพายเงียบสงัด มีเพียงแสงไฟสีนวลจากหัวเตียงที่ทอดเงาของคนสองคนลงบนพื้น ธามันรวบเอวบางของคนบนตักลุกขึ้น ก่อนจะกึ่งเดินกึ่งอุ้มพาเธอมายังโซนโต๊ะเครื่องแป้ง พายโอบรอบคอแกร่งไว้แน่น ใบหน้าหวานซุกไซ้ซอกคออุ่นอย่างโหยหา
เมื่อแผ่นหลังสัมผัสกับพนักเก้าอี้บุนวมหน้ากระจก ธามันก็โน้มตัวลงมาครอบครองริมฝีปากอิ่มทันที จูบครั้งนี้ไม่ใช่การทักทาย แต่มันคือการรุกรานที่เร่าร้อนและโหยหา ราวกับเขาต้องการชดเชยเวลาที่เสียไปเพราะพิษไข้
“อื้อ... พี่ธาม...”
เสียงครางอืออาในลำคอของพายยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ดิบในกายชายหนุ่ม มือหนาเอื้อมไปดึงยางรัดผมของเธอออกจนเส้นผมสลวยทิ้งตัวสยายเต็มแผ่นหลัง เขาขยำเส้นผมนุ่มนั้นเบาๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอออกทีละเม็ดด้วยความชำนาญ
“หนูสวยเหลือเกินพาย... สวยจนพี่แทบบ้า”
ธามันพึมพำชิดริมฝีปาก พลางรั้งบราเซียลูกไม้สีหวานลงจนยอดอกชูชันอวดสายตา
เขากดร่างเล็กลงนั่งบนเก้าอี้ ส่วนตัวเองทรุดตัวลงคุกเข่าอยู่ระหว่างขาเรียว มือหนาลูบไล้จากหน้าขาขึ้นมาถึงเอวคอด ก่อนจะฝังใบหน้าลงกับทรวงอกอิ่ม ลิ้นร้อนตวัดหยอกเอินกับยอดปทุมถันจนพายต้องเชิดหน้าขึ้น กัดริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงคราง
‘แด๊ดดี้กำลังจะทำหนูคลั่ง...’
พายคิดในใจพลางใช้มือจิกไหล่กว้างของเขาไว้แน่น
ธามันถอนจูบจากทรวงอกอิ่มช้าๆ ปล่อยให้ยอดอดเปียกชื้นวาววับ เขาไม่ได้หยุดเพียงเท่านั้น มือหนาจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าชิ้นล่างที่เหลือจนร่างบางเปลือยเปล่าอยู่บนเก้าอี้บุนวมหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง
พายกระตุกกายทันที พยายามจะหุบขาเข้าหากันด้วยความประหม่า ความบวมช้ำจาง ๆ จากครั้งแรกยังคงทิ้งร่องรอยให้รู้สึกเจ็บแปลบทุกครั้งที่ขยับ
“พี่ธาม... อย่ามองแบบนั้นสิคะ พาย... พายอาย”
เธอบอกเสียงสั่น พยายามจะยกมือขึ้นมาปกปิดความสาวของตน แต่ธามันกลับคว้าข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้แล้วตรึงพาดไปกับพนักวางแขนของเก้าอี้
เขาขยับตัวลงไปคุกเข่าอยู่ระหว่างขาเรียวที่ถูกบังคับให้อ้ากว้าง มุมมองจากด้านล่างทำให้เขาเห็นทุกสัดส่วนของเธอชัดเจน
“ไม่ต้องอายครับ... พี่อยากดูให้ชัด ๆ ว่าหนูเจ็บ ตรงไหน พี่จะได้ช่วยเยียวยาให้ถูกจุดไง”
สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในความลึกลับสีสวยที่กำลังสั่นระริก พายหน้าร้อนผ่าวจนแทบไหม้ เธอรู้สึกเหมือนถูกแผ่หราประจานต่อหน้าเขา ทุกอาการสั่นไหว ทุกหยดความเปียกชื้นที่ซึมออกมาถูกบันทึกไว้ในดวงตาของเขาหมดแล้ว
“อ๊ะ..พี่ธาม... อย่า... ตรงนั้นมันยังระบมอยู่นะคะ อื้อออ..."เธอกัดริมฝีปากก่อนพูดต่อ...
"น่าอายจัง”
พายเอ่ยเสียงหลงเมื่อใบหน้าคมซุกลงไปหาความอ่อนละมุนกลางกายสาวทันที ลิ้นร้อนตวัดผ่านรอยบวมช้ำอย่างบางเบาในคราแรก ก่อนจะเริ่มเน้นน้ำหนักดูดดึงหนักสลับความนิ่มนวล ความเจ็บแสบเล็ก ๆ ในตอนแรกถูกพายุความกระสันพัดกระหน่ำจนมลายหายไปสิ้น
“ซี้ดดด... แด๊ดดี้... อย่าทำแบบนั้นหนูเขิน... ฮื่ออออออ..”
พายหลับตาแน่น พยายามเบือนหน้าหนีภาพในกระจกที่เห็นแด๊ดดี้ของเธอกำลังก้มหน้าก้มตาปรนเปรอจุดที่น่าอายที่สุดของเธออย่างไม่ถือตัว แต่เสียงจ๊วบจาบของน้ำหวานที่ถูกดูดดึงและเสียงลมหายใจหอบพร่าของธามันกลับยิ่งย้ำเตือนความกระสัน
“เขินทำไมครับ... ออกจะสวย พี่ชอบเวลาหนูบิดไปมาแบบนี้จัง... ตอดลิ้นพี่แรงจังเลยนะตัวแสบ...เสียวไหม”
ธามันเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเธอเพียงชั่วครู่ ก่อนจะส่งนิ้วเรียวเข้าไปสำรวจความคับแน่นที่เปียกชุ่ม พายเชิดหน้าขยำพนักเก้าอี้จนเล็บแทบฝังลงไปในเนื้อผ้า ความอายมลายหายไปเหลือเพียงความใคร่ที่คุกรุ่น
“อ๊า พี่ธาม... พายไม่ไหวแล้ว...เสียว...ทำไมลิ้นพี่ยาวจัง..อื้ออ...”
พายร้องขอด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าปนสะอื้น ความกระสันอยากถูกเติมเต็มมันมีมากกว่าความเจ็บช้ำ คนตัวใหญ่เพิ่มเเรงเลียตามรอยแยกพร้อมใช้นิ้วกีดกายเนื้อให้กว้างขึ้นจนเม็ดสีสดที่เริงระบำยั่วลิ้น เขาทั้งดูดทั้งขบจนกายน้อยแอ่นลอย
"ซี้ด อ้า อ้า อ้า เสียว"
"จ๊วบบบบ แจ๊ะ สูดดดด"
เขาทั้งแหวก ทั้งโลมเลีย แถมยังต้องกดสะโพกน้อยไม่ให้ล่องลอยอีก พายเหม่อมองเพดานจนแทบขาดสติ
'นอกจากไอติมแท่งโตของพี่ธาม...ลิ้นของเขา..ทำให้ฉันรู้สึกดีได้ขนาดนี้เลยหรอ....'
เมื่อการเล้าอารมณ์คนตัวเล็กเริ่มหนักขึ้นธามยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปลดผ้าที่เหลือของตนออกในพริบตา สายตาที่มองมานั้นเต็มไปด้วยความกระหายโซ ก่อนจะโน้มลงมาจัดการกับคนตัวเล็กของเขาให้สมกับที่เธอร้อง...อีกครั้ง
"อื้อ...อ้า..."
"จ๊วบ...จ๊วบ"
ธามันที่เพิ่งยันกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเผยให้เห็นความแข็งแกร่งที่ตื่นตัวเต็มที่ พายมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่พร่ามัวแต่กลับเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากลอง เธอค่อย ๆ เลื่อนตัวลงจากเก้าอี้ลงมาคุกเข่าอยู่แทบเท้าของเขาแทน พลางช้อนสายตาอ้อนวอนราวกับลูกแมวตัวน้อย
“แด๊ดดี้ขา... ให้พายลองชิมไอติมโคนใหญ่ของพี่ธามบ้างได้ไหมคะ”
ธามันชะงักไปกับคำขอที่แสนน่ารักนั้น เขาครางอือในลำคอพลางพยักหน้าอนุญาต
"ติดใจไอติมแด๊ดดี้คนนี้หรอค่ะ....ตัวแสบ"
คนตัวใหญ่ใช้มือหนาลูบกลุ่มผมนุ่มของเธอเบา ๆ ขณะที่พายค่อย ๆ ยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ความแข็งที่เปี่ยมไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน
"ก็พายยังกินไม่อิ่มนี่หน่า พี่ธามสอนแบบอื่นอยู่"
"งั้นกินให้อิ่มเลยนะ ทั้งเลียทั้งดูด ดูดจนน้ำไหลเลยนะ ทำได้ไหม"
"อ่ะอืมมม"
เธอเริ่มจากใช้ลิ้นเรียวแตะแต้มลงบนส่วนปลายอย่างแผ่วเบา รสชาติฝาดปนหวานจาง ๆ ของลูกผู้ชายทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นระรัว
“ซี๊ดดด... พาย...”
"ไอติมพี่ธาม..อุ่นจังยังแข็งมากอีก...อั่มมม"
ธามันเกร็งหน้าท้องจนลอนกล้ามเนื้อชัดเจน เมื่อพายเริ่มครอบครองความยิ่งใหญ่ของเขาเข้าไปในโพรงปากที่อบอุ่น
"อ่อก... อ่อก..."
เสียงความแข็งกระทบกระทุ้งแก้มดังขึ้นเบา ๆ ในความเงียบสงัด พายพยายามปรนเปรอเขาอย่างสุดฝีมือตามที่ใจปรารถนา
ลิ้นเล็กตวัดเลียวนรอบโคนแข็งแรงสลับกับการดูดดึงหนัก ๆ ทว่าความไร้เดียงสาบวกกับเหล็กดัดฟันที่เธอยังสวมอยู่ ทำให้บางจังหวะมันแอบครูดโดนส่วนปลายอย่างเลี่ยงไม่ได้
“อา... พาย... เบา ๆ ครับ... อึก... เหล็กหนูโดนพี่”
ธามันครางเสียงพร่า ใบหน้าคมแหงนหงายด้วยความเสียวซ่านที่กึ่งเจ็บกึ่งรัญจวนใจ ความรู้สึกแปลกใหม่จากสัมผัสของโลหะเย็นเยียบที่ขัดกับความร้อนผ่าวในปากของเธอทำให้เขาแทบคลั่ง มือหนาขยำกลุ่มผมของเธอแน่นขึ้นเพื่อระบายอารมณ์ที่พุ่งพล่าน
“พาย... พอแล้วครับ... พี่จะทนไม่ไหวแล้ว...”
"แต่ไหนว่าให้พายทำให้น้ำออกก่อนไง...อื้อออ"
"แต่พี่อยากเอาใส่เข้าไปแล้ว...พายอยากไหม"
สาวน้อยพยักหน้าไปมา พร้อมที่จะถูกแทรกเอ็นเนื้อเข้าไป
ธามันรั้งร่างเล็กให้ลุกขึ้น เขาหายใจหอบกระชั้นพลางหยิบเครื่องป้องกันที่เตรียมไว้มาสวมใส่อย่างรวดเร็ว เพราะไม่อยากให้ความไร้เดียงสาของพายต้องมาเสี่ยงกับความพลั้งเผลอของเขาในค่ำคืนนี้
"ใส่ทำไมคะ... พายอยากลองแบบ..."
"ไม่ได้ครับคนดี... ไว้หนูเรียนจบก่อนนะ แล้วพี่จะยอมตามใจหนูทุกอย่างเลย"
เขาจูบหน้าผากเธอปลอบประโลมก่อนจะโน้มตัวลงไปรั้งร่างเล็กให้ลุกขึ้น ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นมาวางลงบนเก้าอี้บุนวมตัวเดิมอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ปล่อยให้เธอเป็นฝ่ายคุมเกม
ธามันแทรกกายเข้ามาอยู่ระหว่างขาเรียว จัดการให้พายขยับขึ้นมานั่งคร่อมบนหน้าขาในท่าขย่มที่แสนล่อแหลม
“น่ารักชะมัด... พี่จะลงโทษหนูให้หนักเลยนะตัวแสบ”
“แด๊ดดี้ขา... พาย... พายใจไม่ดีเลย”
“ใจไม่ดี... หรืออยากให้พี่ช่วยเติมเต็มกันแน่ครับคนดี”
ธามันประคองสะโพกมนไว้มั่น สายตาคมกริบจ้องมองปฏิกิริยาของคนบนตักด้วยความลุ่มหลง เขาค่อย ๆ กดร่างเล็กลงมาอย่างช้า ๆ จนกระทั่งความยิ่งใหญ่ที่ร้อนผ่าวเริ่มเบียดแทรกเข้าไปในช่องทางรักที่ยังคงบวมเปล่ง
“อ๊ะ พี่ธาม... ฮื้อออ... เจ็บ... พายเจ็บแสบไปหมดแล้วค่ะ อ้าา”
ใบหน้าหวานแหงนหงายหยาดน้ำตาคลอเบ้าด้วยความรู้สึกปนเป ทั้งเจ็บแปลบจากบาดแผลเดิมและเสียวซ่านจากสัมผัสใหม่ที่รุกรานเข้ามาจนสุดทาง
ธามันหยุดนิ่งให้เธอได้ปรับตัว เขาโน้มเข้าไปกระซิบปลอบประโลมชิดใบหูที่แดงซ่าน
“ทำบ่อย ๆ จะชินไปเองนะครับคนดี... เชื่อพี่นะ จากเจ็บมันจะกลายเป็นความเสียวและหนูจะสนุกไปกับมันแทน”
“แด๊ดดี้... อ้าา... จะทำกับหนูบ่อย ๆ ใช่ไหมคะ”
พายถามเสียงสั่นพร่าขณะที่เริ่มพยายามขยับสะโพกวนเป็นวงกลมเพื่อคลายความคับแน่น
“ถ้ามีโอกาสนะครับ... พี่จะทำให้หนูมีความสุขบ่อย ๆ จนหนูอาจจะเบื่อพี่ไปเลยก็ได้”
เขาตอบพลางประกบจูบปิดปากคนช่างซักอย่างดูดดื่ม รสจูบที่ร้อนแรงช่วยดึงความสนใจไปจากความเจ็บที่ช่วงล่าง พายเริ่มขยับกายขึ้นลงตามสัญชาตญาณที่เขาเป็นคนสอน มือเล็กคล้องคอเขาไว้แน่น จิกเล็บลงบนบ่าแกร่งระบายอาการซาบซ่านรัญจวน
"ตับ ตับ ตับ"
ความแรงของเนื้อที่กระทบกันเริ่มดังสะท้อนก้องห้องนอนที่เงียบสงัด จังหวะที่พายควบขย่มอยู่บนตักแกร่งนั้นช่างยั่วยวนจนธามันแทบคลั่ง เขาใช้มือทั้งสองข้างบีบเค้นสะโพกมนจนเป็นรอยมือ พลางเงยหน้าขึ้นดูดซับเม็ดบัวที่ส่ายไหวไปมาตรงหน้าอย่างตะกรุมตะกราม ลิ้นร้อนรัวตวัดจนพายตัวสั่นระริก
“ตัวแสบ... อื้มมม ขยับแบบนั้นแหละครับ... ดีมาก พี่จะระเบิดอยู่แล้วพาย”
ธามันคำรามในลำคออย่างสุขสม ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีถูกแรงราคะเผาไหม้จนสิ้นซาก เขาไม่สนว่าคนบนตักคือลูกสาวของใคร สนเพียงว่าตอนนี้พายคือของเขาและเธอกำลังทำให้เขามีความสุขจนแทบบ้า
พายหลับตาแน่น ปล่อยใจไปกับความเสียวซ่านที่ทวีคูณขึ้นเรื่อย ๆ เธอเริ่มลืมความเจ็บแสบในคราแรกไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความต้องการที่จะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับแด๊ดดี้ของเธอให้ยาวนานที่สุด...
- Writer
- chap_listContents
- likeADD