บทที่14 ทบทวนบทรัก Nc
1649 Words
บทที่14 ทบทวนบทรัก Nc
อารมณ์ที่พุ่งทะยานจนกู่ไม่กลับฉุดรั้งให้ธามันไม่อาจหยุดยั้งสัญชาตญาณดิบได้อีกต่อไป เขาฉุดกายลุกขึ้นเต็มความสูงทั้งที่ความเป็นชายยังคงเบียดแทรกผสานเป็นหนึ่งเดียวกับความนุ่มนวลแน่นแฟ้น วงแขนทรงพลังช้อนอุ้มร่างเล็กขึ้นด้วยพละกำลังมหาศาล ก่อนจะวางเธอลงบนโต๊ะเครื่องแป้งไม้อย่างรวดเร็ว
"เคร้ง กริก"
เสียงขวดน้ำหอมแบรนด์หรูและตลับแป้งปะทะกันจนล้มระเนระนาด บางส่วนร่วงหล่นแตกกระจายเต็มพื้นห้อง ทว่านาทีนี้กลับไม่มีใครสนใจข้าวของเหล่านั้น พายตัวโยนด้วยความตกใจ เมื่อแผ่นหลังเนียนสัมผัสกับความเย็นเยียบของกระจกเงาบานใหญ่ ซึ่งมันช่างตัดกับความร้อนระอุของร่างกายที่กำลังสอดประสานจนเธอสั่นสะท้านไปทั้งสรรพางค์กาย
ธามันโน้มกายเข้าประชิด จับเรียวขาคู่สวยให้อ้ากว้างพาดไว้บนบ่าแกร่ง ก่อนจะเริ่มโหมกระแทกกระทั้นเข้าหาอย่างหนักหน่วงดุดัน ทุกจังหวะที่เขาส่งแรงขับเคลื่อนไปนั้นทำเอาโต๊ะเครื่องแป้งสั่นคลอนจนกระจกเงาสั่นไหวตามเพลิงอารมณ์
“แด๊ดดี้... แรงไป... พาย... พายไม่ไหวแล้ว อ๊า...”
ใบหน้าหวานแหงนหงาย หยาดเหงื่อผุดซึมตามไรผม ดวงตาปรือปรอยจ้องมองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจก ภาพสาวน้อยวัยยี่สิบที่กำลังถูกชายหนุ่มมาดขรึมครอบครองอย่างจาบจ้วงดุเดือด มันช่างเป็นภาพที่ทั้งน่าอายและปลุกเร้าอารมณ์ได้อย่างประหลาด
ชายหนุ่มจ้องมองเงาสะท้อนนั้นเช่นกัน มุมปากหนากระตุกยิ้มอย่างผู้ชนะ สายตาคมกริบฉายแววหวงแหนอย่างปิดไม่มิด
'หนูเป็นของพี่... ของพี่คนเดียวเท่านั้นพาย ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์’
เขากรรโชกประโยคนี้อยู่ในใจพลางเร่งเร้าจังหวะสุดท้ายจนคนใต้ร่างสั่นระริกราวกับจะแตกสลายคามือ
“หันหลังไปครับสาวน้อย...จับขอบโต๊ะไว้แน่น ๆ รู้ไหม”
น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยอำนาจสั่งการ เขาพลิกกายที่สั่นเทาให้หันเข้าหาบานกระจก พายทำตามอย่างว่าง่ายคล้ายต้องมนต์สะกด เธอก้มตัวลงเท้าแขนกับขอบไม้เนื้อแข็ง สะโพกมนถูกมือหนารั้งขึ้นจนเชิดสูง
ร่างสูงขยับเข้าซ้อนหลังทันที ก่อนจะสอดแทรกความต้องการที่ร้อนผ่าวกลับเข้าไปในช่องทางรักที่ฉ่ำแฉะรวดเดียวจนสุดทางรัก
“อื้อออ พี่ธาม... พายเจ็บ... แต่... ฮึก... เสียวไปหมดเลยค่ะ”
พายหลับตาปี๋ มือเล็กจิกขอบโต๊ะจนเส้นเลือดปูดนูน ความคับแน่นที่แทรกตัวเข้ามาทำให้เธอรู้สึกเหมือนร่างจะแยกออกเป็นเสี่ยง ๆ ทว่าความรัญจวนที่แล่นพล่านกลับทำให้เธอแอ่นกายรับสัมผัสนั้นอย่างลืมตัว
“เรียกชื่อพี่อีกสิครับ... บอกซิว่าหนูรักใคร” เขากระซิบชิดใบหูพลางโหมจังหวะรักอย่างต่อเนื่อง
“พายรักพี่ธามค่ะ...... แด๊ดดี้... แรงอีก... อ๊าา”
กระต่ายตัวน้อยครางเสียงหลงเมื่อคนตัวโตโหมกระแทกกระทั้นเข้าใส่ไม่ยั้ง แรงปะทะรุนแรงจนโต๊ะเครื่องแป้งราคาแพงสั่นสะเทือนส่งเสียง ปั่ก ปั่ก ดังสะท้อนก้องห้อง ข้าวของที่เหลืออยู่วิ่งพล่านระเนระนาด กลิ่นน้ำหอมที่แตกกระจายฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง ตัดกับกลิ่นเหงื่อและไอรักที่ตลบอบอวล
ใบหน้าหวานที่สะท้อนในกระจกบานใหญ่ดูยับย่นด้วยความสุขสมที่ท่วมท้น เธอจ้องมองเงาของแด๊ดดี้ที่ซ้อนอยู่ด้านหลัง เขาดูดุดันและแข็งกร้าวราวกับพายุที่พัดถล่มจนเธอตั้งรับไม่ทัน ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาซ้อนแผ่นหลัง กดจูบและขบเม้มซอกคอระหงจนเป็นรอยรักสีกุหลาบทั่วผิวเนียน
“ซี๊ดดด... พาย... หนูตอดพี่แน่นเกินไปแล้ว... พี่จะทนไม่ไหว”
ธามคำรามเสียงต่ำ เขาเร่งเครื่องถึงขีดสุด เสียงหอบกระชั้นของคนสองคนประสานไปกับเสียงเนื้อปะทะเนื้อที่ดังระรัว พายเชิดหน้าขึ้นระบายความสยิวที่พุ่งทะยานถึงจุดสูงสุด ก่อนที่ทุกอย่างจะระเบิดออกเป็นแสงสีขาวนวล ทั้งคู่กระตุกเกร็งและทะยานไปถึงปลายทางแห่งสวรรค์พร้อม ๆ กัน
ร่างสูงโอบกอดกายบางที่สั่นเทิ้มไว้แน่นจากทางด้านหลัง ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนียนอย่างอ่อนแรง พายซบหน้าลงกับกระจกเงาที่พร่ามัวไปด้วยคราบไอลมหายใจของคนทั้งคู่
ธามันไม่ได้ละทิ้งเธอไปไหน เขาค่อย ๆ ถอนกายออกแล้วรวบกอดร่างที่อ่อนระทวยเอาไว้ พลางกดจูบขมับเปียกชื้นอย่างปลอบประโลม สายตาคมเหลือบมองขวดน้ำหอมที่แตกกระจายและโต๊ะที่เลอะเทอะด้วยคราบอารมณ์รักก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“โต๊ะพังหมดเลย... เสียดายจัง” เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ อย่างคนอารมณ์ดี
“ไม่ต้องร้องนะตัวแสบ เดี๋ยวพรุ่งนี้แด๊ดดี้คนนี้จะพาไปซื้อใหม่ให้หมดเลย อยากได้อะไรบอกพี่มา กระเป๋า รองเท้า เสื้อผ้าแบรนด์ไหน หรือถ้าหนูไม่อยากอยู่บ้านหลังนี้แล้ว... จะเอาคอนโด บ้านใหม่ หรือรถคันใหม่ พี่หาให้หนูได้ทุกอย่างเลยนะพาย”
พายที่ซุกหน้ากับอกกว้างชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่มที่พร้อมจะประเคนทุกอย่างให้ แววตาของสาวน้อยวาววับไปด้วยความจริงจังที่มากกว่าเรื่องเงินทอง
“พายไม่อยากได้ของพวกนั้นค่ะแด๊ดดี้...”
เธอยืนยันเสียงหนักแน่น มือเล็กกุมมือหนาของเขาไว้แน่น
“พายไม่ใช่เด็กเสี่ยนะพายถึงต้องการเงินหรือของนอกกายพวกนั้น พายไม่ได้รักพี่เพราะพี่รวย... แต่พายรักพี่ธามที่เป็นพี่ธามไง...”
ธามันนิ่งฟังพลางเลิกคิ้วมองคนตัวเล็กที่เริ่มทำหน้าเง้างอดใส่เขา
“พายขอแค่พี่ธามเป็นของพายคนเดียว... เป็นแฟนที่ซื่อสัตย์ ไม่ใช่แค่ป๋าที่จ่ายเงินซื้อความสุขแบบนั้น พี่ธามให้พายได้ไหมคะ”
คำพูดที่เต็มไปด้วยศักดิ์ศรีและความรักใสซื่อทำเอาหัวใจของซีอีโอผู้แข็งกร้าวเต้นผิดจังหวะ เขาไม่ได้มองเธอเป็นเพียงสาวน้อยข้างบ้านอีกต่อไป แต่เธอคือเจ้าของหัวใจอย่างเต็มภาคภูมิ
“ได้ครับ... พี่จะเป็นของหนูคนเดียว...แต่ว่าของก็ต้องซื้อให้ด้วยสิ...พี่อยากดูแลพายนะ” เขาตอบพร้อมประทับจูบที่หน้าผากเป็นการย้ำสัญญา
“พี่สัญญา... ว่าจะเป็นแฟนที่เชื่อฟังหนูพายแค่คนเดียวตลอดไป”
เมื่อเวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงเช้ามืด สองร่างยังคงนอนบดเบียดคลอเคลียกันอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนา ต่างฝ่ายต่างโอบกอดกันกลมดิกราวกับคู่สามีภรรยาที่เพิ่งผ่านค่ำคืนอันแสนพิเศษมาด้วยกัน จนหลงลืมไปเสียสนิทว่าวันนี้คือวันที่ภวินท์มีกำหนดการกลับมาจากต่างจังหวัด
แสงรำไรที่เริ่มลอดผ่านผ้าม่านทำให้ธามันรู้สึกตัวเป็นคนแรก เขาขยับกายเล็กน้อยก่อนจะพบว่ามีศีรษะเล็ก ๆ ซุกซันอยู่ในวงแขนแกร่ง ความน่าเอ็นดูของคนหลับปุ๋ยทำให้เขาอดใจไม่ไหว ชายหนุ่มค่อย ๆ ชันกายขึ้นคร่อมร่างบางเอาไว้จนเธอตกอยู่ใต้อาณัติของเขาอีกครั้ง
ริมฝีปากหยักได้รูปกดจูบลงบนกลีบปากสีชมพูระเรื่ออย่างแผ่วเบาในเริ่มแรก ก่อนจะค่อย ๆ ทวีความลึกซึ้งขึ้นจนพายที่อยู่ในห้วงนิทราเริ่มรู้สึกตัว เธอตอบสนองสัมผัสหวานล้ำนั้นอย่างคุ้นชินพลางครางอืออาในลำคอ
“อื้อออ... แด๊ดดี้ ปลุกหนูอีกแล้วนะคะ”
พายพึมพำทั้งที่ยังหลับตาอยู่ แต่วงแขนเรียวกลับตวัดโอบรอบคอเขาไว้แน่น
“ก็มันแข็งไปหมดแล้วนี่ครับ... อยากกินไอติมตอนเช้าไหมคนดี” ธามันกระซิบข้างใบหูเล็ก น้ำเสียงแหบพร่าปลุกเร้าอารมณ์ให้ตื่นตัว
“อื้มมม... อยากค่ะ... ไอติมแด๊ดดี้อร่อยที่สุดเลย”
พายตอบรับด้วยความงัวเงียแต่แฝงไปด้วยความขี้เล่น
ธามันยิ้มกริ่มก่อนจะซุกไซ้ใบหน้าลงกับลำคอระหงเนียน เขาดูดดึงผิวเนื้ออ่อนละมุนจนเกิดเสียง จ๊วบเบา ๆ ทิ้งรอยรักสีกุหลาบจาง ๆ ไว้ประดับผิว ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาหาความอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่ม ชายหนุ่มจัดการปรนเปรอทรวงอกคู่สวยด้วยการทั้งดูดทั้งดึงอย่างหมั่นเขี้ยว จนเม็ดสีสวยบนเต้าใหญ่ชูชันสู้ลิ้นร้อน
มือหนาที่ว่างอยู่อีกข้างก็ทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่อง เขาบีบเคล้นความนุ่มนิ่มนั้นอย่างเพลิดเพลิน จากที่เคยแน่นตึงยามที่เขาแตะต้องครั้งแรก บัดนี้มันกลับดูอ่อนนุ่มเข้ามือเขาไปเสียหมดเพราะความชำนาญในการขยำของคนตัวโต
“อ้า... ซี้ดดด... แด๊ดดี้ขา...”
พายแอ่นอกรับสัมผัสรัญจวนใจ ขาเรียวเกี่ยวกระหวัดรอบเอวสอบของเขาอย่างรู้งาน ความสะท้านในยามเช้าทำให้เธอลืมความเจ็บช้ำเมื่อคืนไปสิ้น แด๊ดดี้ของเธอช่างเป็นคนที่ทำให้เธอเสพติดจนถอนตัวไม่ขึ้นจริง ๆ
“ตัวแสบ... อื้มมม ตื่นมาก็ยั่วพี่เลยนะ” ธามันคำรามต่ำพลางเร่งมือเร่งลิ้นปรนเปรอเธอหนักขึ้น
บรรยากาศในห้องนอนกลับมาอบอวลไปด้วยไอรักอีกครั้ง เสียงครางหวานใสผสมกับเสียงลมหายใจหอบกระชั้นของคนสองคนดังคลอไปกับแสงแดดอ่อน ๆ ที่เริ่มแรงขึ้นเรื่อย ๆ โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่า... รถยนต์คันคุ้นตาของภวินท์กำลังเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าบ้านในวินาทีนั้นเอง
- Writer
- chap_listContents
- likeADD