Chapter 2

1311 Words
Nakarating kami sa apartment ko.Isa iyong mataas na high end building sa gitna ng city. Pinagmasdan ko yung babae bago bumaba. "Should I wake her up, sir?" Siguradong hindi na naman ito titigil kakatanong kapag nagising. "no get her" Marahang binuhat ni Flin yung babae na mahimbing parin na natutulog sa mga bisig niya. This woman is unbelievable.Mukhang hindi talaga nito alam ang mundong pinasok niya.Nagsalubong ang mata ko ng makitang tumitig sa kanya si Flin. Parang bigla akong nainis. Since when did Flin stare to a woman? To my woman? "Give me her" I don't want anyone staring what's mine.Buy your own. Gusto kong idagdag. But that would be childish. Ibinigay siya sa akin ni Flin at ako ang kumarga sa kanya.Napakagaan niya sa mga kamay ko. Sumakay kami sa elevator.Nanatili si Flin sa likod ko. The woman still sleep like a baby in my arms. I can't even believe i'm carrying a woman in the middle of the night. I look at her.She really reminds me of Mary Margaret. Get a grip Theodore. It's been two years.. Two years and I feel it again. The unswelling feeling in my chest.Light and dangerous. I knew it the moment I lay my eyes on her. Should I let it slip? Pinilig ko ang ulo ko.Ano bang pinagsasabi ko. Wala na ba akong ibang maisip kaya kung ano ano nalang ang ideyang pumapasok sa isip ko. Nakikita ko ang isang tao sa kanya.Yon lang yon. Nagbukas ang elevator at nagpaalam na si Flin sa akin.Tinanguan ko lang siya.Nakita kong pasimple siyang sumilip sa babae. Stop staring to my woman Flin, or you will find yourself hanging in this elevator.. Nagsara ang elevator at nawala na siya sa Paningin ko. Lucky. Pumasok ako sa suit karga ang babae.Nilibot ko ang tingin sa paligid. This place is too big for me. I own the whole building and this goddamn floor. It has simple interior design, few furnitures, a grand piano in the middle and some of my paintings. It feels dark and empty. Isang matandang babae ang biglang sumulpot sa harap ko, si Mrs.Cruz.Nasa middle fifties na ito at limang taon ng nagtratrabaho sa akin. She is wearing a simple shirt and an apron. Nakita kong pasimple itong tumingin sa babae bago binalik ang tingin sa akin. What's with my staff? Hindi lang naman ako ngayon nagdala ng slave sa bahay ko.Yeah Theodore and you never carry any of your slave. It's because she's asleep . Kailan ka pa nagkaroon ng pakialam? Damn it! what is my f*****g brain doing to me? "Where do you want to set up your dinner sir? " "in the dining table.Prepare for two" Umalis ito sa harap ko. I can feel her amusement.Mukhang excited itong magluto. Gusto mong kumain kasabay ng babaeng pinapainit ang ulo mo at ilang oras mo palang nakikilala? What's wrong with that?I need to orient her this early.Obviously,she doesn't know anything. I don't want her misbehaving with me. If she cant keep her mouth to herself, I might end up killing her. Inilapag ko yung babae sa sofa at hinayaan siya doon. I have a lot work to do.She's still asleep. Iniwan ko siya doon at pumasok sa office ko.Nagbasa ako ng emails at nagcheck ng mga reports. Isang report ang pumukaw ng pansin ko.Dinampot ko iyon at pinakatitigan. I saw a lady going to school with a baby. You always amaze me.Poor Lawrence despicably waiting. Hindi ba siya naaawa sa babae. You can't see her. Malinaw ang boses ni Lawrence na umalingawngaw sa isip niya.He can't take the risk.Lawrence belongs to the few person that he gives his respect into. It's good to know he's suffering too. Ibinaba ko iyon at kumuha ng isang malinis na papel. I began to draw a gun.I own a huge enterprise of Ammo's.Well I have a gifted hand that can create and design guns beyond my filthy imaginations.This will be a top item in the auction that diffirent intellegence agencies will brawl about. Nawala lahat ng iniisip ko at nagfocus sa ginagawa. ------- I went out through my office after forever.I'm famished. Nakita ko siyang gising na at nakaupo sa sofa. nakaupo siya at tahimik na nagmamasid sa paligid. Ngayon ko lang siya naalala. Nagliwanag yung mukha niya ng makita ako. "sir!N-nadyan ka lang pala.. Akala ko iniwan mo na ako" My feet halt.What is she saying? Naiiyak ba siya? "Why would I bought you for 20 million and dump you without any use" Natahimik ito at yumuko.Tila nahiya ito bigla sa akin. "Pasensya na po sir"Hindi na ito muli pang tumingin sa akin at tila hindi alam ang gagawin. Huminga ako ng malalim "look at me" Mabilis siyang nag angat ng tingin.Muli siyang tumitig sa mata ko at kumalma yung hitsura niya.Tinitigan ko siya pabalik.There it is again, the swelling. She can look directly at my eyes without burning. There is this pull that commands me to pull her and f**k her right there. Right now. Not not until she's orient.She's my f*****g slave. "come let's eat" Napangisi ako ng hindi na ito sumagot at tahimik na sumunod sa akin.Kaya naman pala niyang manahimik. Nakarating kami sa dining table. kitang kitang ko ang pagkamangha sa mga mata niya habang pinagmamasdan ang mga gamit doon. Just where did she came from? Mrs.Cruz prepared steak and salad for dinner.Good choice. Tumingin muna ito sa akin bago umupo sa harap ko. "Galit ka pa ba? " There's her mouth again. "shut your mouth and eat" Dahan dahan itong kumilos at hinawakan ang kubyertos at kumain. Nakita ko siyang namula ng matikman yung steak.. Amusing. "Ang sarap po nito sir, ngayon lang po ako nakatikim nito " Hindi ako sumagot. She sound so sincere and Honest. Good personality. Muli itong sumubo.It feels weird eating with someone in the long table but atleast she appreciate the food. Maya maya pa'y muling napalinga ito sa mahabang lamesa. "Ito lang ba ang kakainin natin sir? " Napataas ang kilay ko.. Being materialistic this early? Not new. Hindi ako sumagot.Nakita kong awkward itong tumingin sa akin. Nag iisip kung ibubuka niya pa ba yung bibig niya o hindi na. Make the right choice baby. "wala po ba tayong kanin? " I look at her and I want to laugh. Problemado ang hitsura nito na tila hindi alam ang gagawin. "Ang sarap po kasi ng ulam tapos walang kanin." I smile a little. The hell with this woman. tinawag ko si Mrs.Cruz at humingi ng kanin para sa kanya. Napansin ko ang pagkabigla niya pero may maliit itong ngiti ng tumalima. "salamat po madam"sabi ni Ren ng mailagay ang kanin sa plato niya. Napangiti ito at nagsimulang kumain. I didnt take my eyes on her. It's fascinating to see a person enjoying a simple food. "you look hungry" "Kaninang umaga pa kasi ako walang kain. " He wanted to call the auction staffs and put a bullet thru their foreheads.What could possibly happen to her inside? She look flushed and frightened earlier.Medyo kumalma lang siya ng nakuha ko siya mula doon. Now that ridiculous Theodore. "ang sarap po talaga nito sir,salamat po" Muli akong natigilan. Nilagyan ko ng wine yung baso ko at dahang dahang ininom iyon.Kailan may huling nagpasalamat sa akin. Two years ago. "Dito po ba ako magtratrabaho? She said while chewing her food. She's beginning to irritate me again. "shut your mouth.Enough talking for tonight" Napakunot ang noo niya at sandaling tumitig sa akin pero hindi na siya nagsalita.Good. She finish her food and ask for another. I should be annoyed but I let her. Mrs. Cruz was hiding her smile as someone eats her food. After the second plate she asked again. Finally,the first woman who's not being intimidated by me. Miracle does happen. I grin as I look at her. My days wont be so boring for a while. -///
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD