Jülide kız kardeşine bıraktığı kızını sıkı sıkı tembihleyip aşağı indi. Rüzgar, Jülide’yi almak için Şirin’in evinin önüne gelmişti. Onu uzaktan görünce arabanın camını açıp bir ıslık çaldı.
“Bu halde otobüse binmedim, de bana Jüjü!” dedi.
“Maalesef bindim. Hayat her kraliçeye aynı özende davranmıyor.” dedi Jülide ve yolcu koltuğuna geçti.
“Kocandan boşanırken arabayı filan almadın mı? Parası vardı hatırladığım kadarıyla.” dedi Rüzgar.
“Nerede şekerim? Heriften kızımın soyadını alabilmek için üstüne para verdim, aldatıldığım halde.”
“O herifle evlenerek kendini büyük ziyan etmişsin lan Jüjü!” dedi Rüzgar kendisine engel olamayarak.
“Sorma! Hiç sorma Rüzgar!” dedi Jülide yüzüne anlık yerleşen bir hüzünle. Ama hemen geçmiş ve eski neşesini tekrar bürünmüştü.
“Ee nereye gidiyoruz
