İbrahim duyduklarına inanamadı bir an. ‘Ne demek lan Cık!’ diye düşündü.
“Anladığımı sanmıyorum.” dedi.
“Ay neyi anlamadın şekerim. Seninle evlenmek istemediğimi söyledim. Dolapta bir kutu dondurma var. İstersen onu alıp odanda ağlarken yiyebilirsin. Bir kızı bin kişi ister bir kişi alır. Demek ki o bir kişi sen değilsin. Üzülme. Şşşşt. Tamam. Hadi sil gözyaşlarını!” dedi Jülide. Eliyle onun akmayan gözyaşlarını siler gibi yaptı.
“Jülide?” dedi İbrahim. İstemsizce güldü ama bu sinirleri bozulduğu için ağzından kaçan bir gülüştü. “Hadi şunu toparlayalım. Anladığımı gerçekten sanmıyorum. Seninle evlenmek istiyorum. Ve sen beni red mi ediyorsun?”
“Tamam işte. Doğru anlamışsın gayet.” dedi Jülide.
“Ay ikinizden aklı başında olanın dadı olacağını düşünmezdim.” dedi Züleyha.
İbrahim
