Melis, Selma Hanım’dan korkuyordu. Ona kendi babaannesini hatırlatıyordu. Ama kendi babaannesi bir hata yaptığında Melis’in ellerine sert bir şekilde vururken, Selma Hanım; Ayperi’ye sözlerle vuruyor, ona sürekli yaptığı her şeyin ne kadar yanlış olduğunu söylüyordu.
Melis, anneannesini çok severdi ama. Gülseren Hanım ona özenle bakar, her şeyiyle ilgilenirdi. Tek bir kötü sözü olmamıştı. Ve Melis’i her zaman korumuştu. Öğrendiğine göre Ayperi’nin anneannesi de yoktu. Bunun için üzülüyordu Melis.
Selma Hanım’ın geldiği dördüncü gece Melis bir şey vermek için Ayperi’nin odasına çıktığında Ayperi’yi ağlarken görmüş, gidip ona sarılmıştı. Sonra Ayperi’yi kendisiyle birlikte aşağı indirmiş ve yine birlikte uyumuşlardı. Jülide bunu mantıklı bulmuş ve Selma Hanım gidene kadar Ayperi’ye onlar
