ปักใจหมายรัก

บทนำ

สองบ้านหลังใหญ่อยู่ติดกัน มีเพียงรั้วกั้นขวาง กระนั้นเขายังจำได้ดีถึงเด็กสาวตัวป้อม ๆ ที่มักจะมองเขาจากนอกรั้วเสมอ บางครั้งเธอเดินเข้ามาทักทายพูดคุยเป็นประจำ น้ำเสียงเจื้อยแจ้วช่างฉอเลาะร่าเริง ซึ่งคนหยาบกระด้างเช่นเขาพ่นคำหยาบคายอยู่เสมอ

เขาทำร้ายหัวใจดวงน้อยซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เธอก็ไม่เคยหายไปไหน

จนกระทั่งจากกันชั่วขณะหนึ่ง…

ดวงตาเเพรวพราวระยิบระยับแฝงความดีใจทุกครั้งที่เจอกันได้แปรเปลี่ยนเป็นความเกลียดชังโดยสมบูรณ์

“พี่กลับมาที่นี่อีกทำไม กลับมาทำไม”

“ฉันจะอยู่หรือฉันจะไปต้องขออนุญาตเธอด้วยเหรอ” พ่นถ้อยคำร้ายกาจใส่ทั้ง ๆ ที่อยากกอดเธอไว้ แทบอดทนไม่ไหวเมื่อเห็นเธอไปกับคนอื่น

“เข้าบ้าน!”

“ปล่อยนะ ขนาดคุณป๊ายังไม่ทำกับใจแบบนี้เลย”

“อย่าทำให้ฉันโมโห” เขากดเสียงต่ำลงบีบข้อมือเรียวเล็ก สีหน้าถมึงทึงแทบเก็บความโกรธไว้ไม่อยู่

ในที่สุด...

“อื้อ…” ริมฝีปากเย็นเฉียบบดขยี้กลีบปากนุ่มไร้ปรานี ลืมสิ้นถึงฐานะของตนเอง

รู้ทั้งรู้ว่าแม่ของพวกเราเกลียดกัน

รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองมีคู่หมั้นอยู่แล้ว

ทั้งที่รู้แต่ก็ไม่อาจหักห้ามใจตัวเองได้…

To be continued…