Ayak tabanlarımın üzerinde durmakta güçlük çekiyordum.. Saat kaçtı bilmiyorum.. Tepemdeki güneşten dolayı tek bildiğim öğleden sonraya yakın bir saat olduğuydu..
Son bir tepe daha kalmıştı, sonrasında köyümüze varabilecektim sonunda.. Bir buçuk yada iki saattir yolda olduğumu tahmin ediyordum.. Kolumdan hiç çıkartmadığım siyah kordonlu saatimi sanırım Fidan ve Naciyeyi ayırmaya çalışırken düşürmüş olmalıydım.. Yolu yarıladığımda farketmiştim yokluğunu..
Yol kenarında kesilmiş halde uzuncana uzatılmış çam ağacının üzerine oturdum, birazcık olsun dinlenebilmek için.. Ayağımdaki kara lastikler artık topuklarıma vuruyordu ve yarına yeniden giyebileceğimi pek zannetmiyordum..
'İşemi gideceksin sanki, kara lastiğin derdine düştün..' diyen iç sesime kulaklarımı tıkamak zorundaydım.. İçimde anb
