" Alparslan bir sürü elbise var dolapta, ne gerek var şimdi yeni bir elbiseye.. "
" Nikahımız olacak Ezel, herşey özel olmalı.. Hem yoksa benimle evlenmekten vazmı geçtin.. " derken gömleğinin düğmelerini ilikliyordu.. Yüzündeki gülümsemenin anlamını biliyordum artık, benimle eğleniyordu..
Yanımda üzerini değiştirmeyi sıklaştırdığı da, gözümden kaçmıyordu hani.. Aklınca benim utangaçlığımı törpüleyecekti..
İki gün sonraya nikahımız olacaktı.. Herkesi bir telaştır sarmıştı.. Çok yakın tanıdık ve akrabalardan oluşan bir tören olacaktı, ama buna rağmen her köy meydanında yemek verdiriyordu Ekrem bey.. Sabah Seyhan kalfa, kesilecek koçların hazır olduğunu ve Ekrem beyi beklediklerini söylediğinde kahvaltısını bile bitirmeden kalkmak zorunda kalmıştı sofradan.. Alparslan babası için " böyle
