" Bırak, biri geldi.. " derken nefes nefeseydim..
" Gelsin, nişanlım değil misin.. " diyen fısıltısı kulağıma doluyor ve ben ciddi ciddi harbiden bayılıp kalacaktım simdi..
" Ezel, gömleğimi ütüledin mi.. " diye seslenen ses İsadan başkasının değildi.. Kesin vuracaktı bizi, kesin.. Bir kapı açılma sesi duyuldu yeniden, sanırım odasına bakıyordu..
" Ezel, kime diyorum kız.. " diye yeniden seslendiğinde gözlerim dolmuştu korkudan.. Sırtıma değen gögsünün derince inip kalktığını bile hissedebiliyordum.. O kadar yakındık birbirimize..
" Allahını seversen bırak, abim öldürecek bizi.. Herkese rezil olacağız.. " dediğimde kollarına tırnaklarımı geçirdim ve var gücümle etine bastırdım..
Sonunda kolları benden uzaklaştı ve rahat bir nefes verebildim.. Abimin homurdanmalarını duyabiliyordum ve
