ผัวเถื่อน

บทที่06 ขอจูบแรก

บทที่06

@จูน

หลังจากพี่ภูมิเดินออกจากห้องน้ำฉันก็อาบน้ำต่อจนเสร็จแต่พอจะใส่เสื้อผ้ามันติดอยู่อย่างเดียวที่ใส่ไม่ได้ก็คือบราทรงมันเล็กมันเก็บหนมน้มน้องจูนไม่ได้เลยที่พี่ภูมิซื้อมาคิดว่าซื้อมาให้เด็กอนุบาลใส่ ถึงน้องจูนจะตัวเล็กผอมบางเซ็กซี่แต่หนมน้มน้องจูนใหญ่มากนะจิบอกให้

ฉันหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กที่แขวนอยู่ในห้องน้ำมาเช็ดผมพร้อมเดินออกจากห้องน้ำแต่ทว่าจังหวะกำลังจะก้าวขาเดินออกไปตาฉันได้สะดุดความวิ้งวับของแผ่นหลังกล้ามแน่นๆแถมผิวยังขาวเนียนผ่องออร่าเปล่งประกายเข้าตาแทบบอด

"__"ฉันเลื่อนสายตาไล่มองทุกสัดส่วนจนถึงท่อนล่างของเขาตอนนี้มีเพียงแค่ผ้าขนหนูพันรอบเอวเขาไว้แค่นั้นเห็นแบบนั้นบุ๊บสมองฉันมันวิ่งทำงานสั่งการให้รุกเขาทันทียังไงวันนี้น้องจูนจะต้องได้เสียบพี่

ฉันก้าวขาค่อยๆย่องเท้าเดินเบาๆไปหาพี่ภูมิกำลังยืนหันหลังอยู่อย่างช้าๆพอฉันเดินเข้าไปใกล้ถึงตัวเขาฉันก็หมับเข้าให้...กระโดดกอดคอพี่ภูมิจากด้านหลังพร้อมเอาขากอดที่เอวเขาด้วยดีหน่อยที่โซ่มันยาว

“อีมึน!! มึงปล่อยกูเดี๋ยวนี้"

“:ไม่"ฟอด~ฉันหอมแก้มพี่ภูมิไปหนึ่งฟอดเน้นๆพี่ภูมมพยายามแกะแขนฉันออก..แต่ยิ่งแกะฉันก็ยิ่งรัดเขาแน่นขึ้น

“มึงจะปล่อยไม่ปล่อย"

“ไม่ค่ะ น้องจูนจะไม่ปล่อยจนกว่าน้องจูนจะได้

เสียบพี่เป็นผัวของน้องจูนอย่างสมบูรณ์แบบคิกๆ"

"หน้าด้าน!!"

“ด้านแล้วได้พี่มาเป็นผัว น้องจูนก็ยอม:)"

"มึงจะปล่อยดีๆหรือจะต้องให้กูใช้กำลัง"

“เปลี่ยนจากใช้กำลังมาเป็นจับกดลงเตียงไม่ได้

หย๋ออ~"

"อยากจับกดลงเตียงว่างั้น ได้!!"หมับ!!

พี่ภูมิกระชากดึงแขนฉันออกจากคอทั้งสองข้าง

แล้วจับเหวี่ยงตีลังกาไปข้างหน้าพร้อมบาทา

หนักๆถีบเข้าที่ท้องอย่างแรงจนฉันกะเด็ดตัวลอยไปตกที่ปลายเตียง..ตูบ!!

"โอ้ย~"ก้นลงกระแทกที่ขอบเตียงเต็มๆ

“พี่ภูมิถีบน้องจูนทำไม"เอามือจับก้นแล้วลุกขึ้นยืน

“มึงอยากโดนจับกดไม่ใช่หรือไง"

“น้องจูนให้พี่จับกดลงเตียงไม่ใช่ให้ถีบมาใส่เตียง

แบบนี้ น้องจูนเจ็บนะ:("

“มึนๆอย่างมึงเจ็บเป็นด้วยเหรอ"ยืนเท้าเอวมองหน้าฉันแบบกวนตีน

“น้องจูนก็คนนะไม่ได้เป็นไม้แข็งถือเหมือนพี่ซะหน่อย คนอะไรไร้ความรู้สึกซะมัดขนาดผู้หญิงแก้ผ้า

ต่อหน้ายังไม่รู้สึกอะไรเลยไม่ทราบว่านกเขาพี่มันไม่ขันหรือว่าพี่ทำไม่เป็นกันแน่นะ"พูดแล้วก็กรอกตา มองบน เเล้วแอบเหล่ตามองพี่ภูมิเป็นระยะเพราะกลัวเขาส่งบาทามาให้อีก

“จะเป็นหรือไม่เป็น กูก็ไม่เสียบแรดอย่างมึงหรอกอีมึน!!”เเล้วพี่ภูมิก็เดินไปที่ตู้เสื้อผ้า

“โอ๊ย~“อยู่ๆฉันก็เจ็บท้องขึ้นมาดื้อๆ

"มึงเป็นอะไรอีมึน"

“ฮึก!! พี่ภูมิน้องจูนเจ็บท้อง โอ๊ยย~ฮึก! สงสัยไส้ติ่งแตกตอนที่พี่ถีบแน่เลย โอ๊ย~เจ็บ โอ๊ยย"เอามือกุมท้องตัวเองนอนกลิ้งไปมาอยู่บนเตียง..สักพักพี่ภูมิก็เดินมาหา

“:โอ๊ยย~เจ็บ โอ๊ยย"

“มึงหยุดกลิ้งแล้วนอนดีๆดิ"พี่ภูมิกำลังเอื้อมมือมาจับตัวฉัน แต่หมับ!!ฉันดึงแขนกระชากพี่ภูมิลงนอนก่อนฉันจะพลิกตัวเองขึ้นคร่อมตัวเขาทันที

“อีมึน!! นี่มึงหลอกกูเหรอ"

“น้องจูนไม่ได้หลอกแค่น้องจูนฉลาดกว่าพี่แค่นั้นคิกคิก"

“นี่มึงว่ากูโง่เหรออีจูน"

“เปล่าซะหน่อย..คิกคิก น้องจูนว่าเราสองคนเลิกทะเลาะกันแล้วมาทำเรื่องผัวเมียกันดีกว่านะคะ ยังไงวันนี้น้องจูนจะต้องได้พี่เป็นผัว"

“ฝันไปเถอะมึง"

“ทำให้ฝันของจูนเป็นจริงได้ไหมพี่ภูมิ พี่ก็รู้ว่าหนูชอบพี่..ชอบตั้งแต่แรกเจอแล้วก็ชอบพี่มาตลอดเลยนะชอบพี่คนเดียวไม่คิดจะชอบใครเลยนอกจากพี่"อ่อยไม่ติดต้องเจอลูกอ้อนมาแล้วหล่ะพี่ภูมินอนนิ่งมองหน้าไม่พูดอะไรแต่ดูเหมือนเขากำลังคิดกับสิ่งที่ฉันพูด

“พี่เชื่อไหมว่าน้องจูนไม่เคยตามจีบใครเลยนะ..พี่ภูมิเป็นคนแรกที่จูนตามจีบถ้าจูนไม่ชอบพี่จริงๆ จูนคงไม่ตามตื๊อตามจีบพี่เป็นเดือนๆแบบนี้หรอก"

"___"

"ถึงจูนจะมึนจะแรดในสายตาพี่แต่จูนก็ไม่คิดจะมองใครนอกจากพี่เลยนะ เพราะว่า”ฉันค่อยๆก้มหน้าลงไปที่ข้างหูของเขาแล้วพูดกระซิบเบาๆ

“ใจของน้องจูนมีแค่พี่เพียงคนเดียว"

“"_____" “นิ่งสงบสยบทุกเคลื่อนไหวแต่ใบหน้าเขามันออกแดงเล็กน้อย

“จูนชอบพี่มากเลยนะรู้ไหม"ฉันใช้ปลายนิ้วมือแตะลงไปที่ริมฝีปากของเขา

“ริมฝีปากของพี่ ขอให้เป็นจูบแรกของน้องจูนได้ไหมคะ”คำพูดนั้นมันก็ทำให้ฉันแอบรู้สึกเขินเหมือนกันแต่มันจะเป็นจูบแรกที่ฉันเองอยากจะมอบให้กับคนที่ฉันรัก

"__"พี่ภูมิเอาแต่นอนนิ่งมองหน้าฉันอยู่แบบนั้นไม่พูดหรือปฏิเสธกับสิ่งที่ฉันขอเลยในเมื่อเขาไม่ปฏิเสธ ฉันจะถือว่าเขาสมยอม จากนั้นฉันค่อยๆก้มหน้ากำลังจะจูบปากพี่ภูมิแต่!!จูๆก็มีเสียงพระเจ้ามาขัดจังหวะเสียงนั่นก็คือเสียงโทรศัพท์นั่นเองให้ตายเถอะ!! จะมาขัดจังหวะอะไรตอนนี้คนเขากำลังสอยเข็มกันอยู่! กว่าจะกล่อมพี่ภูมิได้เฮ้อ!! อีจูนจะลงแดงตาย

กริ่ง~กริ่ง~เสียงโทรศัพท์

พี่ภูมิดันตัวเล็กน้อยแล้วเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์อยู่หัวเตียง

"อืมว่าไงไอ้ก้อง"

"__"

"เออ กูไม่ลืมหรอกเดี๋ยวกูจะรีบไปที่สนามบินเดี๋ยวนี้"เเล้วพี่ภูมิก็วางสาย

“ลุก!!"

“:ไม่!! น้องจูนยังไม่ได้จูบพี่เลยนะ“เกลียดคนที่มาขัดจังหวะมาก

“กูจะไปงาน ลุก!"

“:ไม่!! ให้น้องจูนจูบก่อน"

“ใครให้มึงจูบ! กูยังไมพูดสักคำ"

“ก็เมื่อกี้จูบขอพี่แล้วนะ พี่ก็ว่าตกลง"เพี้ยะ!!

“:อ๊ะ!!! ...”ฝ่ามือพี่ภูมิตบกบาลเต็มๆ

“มึงนี่ทั้งมึนทั้งมั่วเลยนะมึงลุกออกจากตัวกูได้ละ! กูจะรีบไปสนามบินเดี๋ยวกูขึ้นเครื่องไม่ทัน"

“:ขึ้นเครื่องพี่จะไปไหน"

“ไปญี่ปุ่น"

“:จูนไปด้วย"

“กูไปทำงานไม่ได้ไปเที่ยว"

“:จูนของไปด้วยนะ นะๆๆ"

“ไม่"

“จูนสัญญาว่าจูนจะเป็นเด็กดีไม่งอแงไม่ซน

ไม่ดื้อไม่มึนเลย น้องจูนขอไปด้วยนะพี่ภูมิสุดหล่อ"

"ไม่ต้องมาทำหน้าอ้อนหาส้นตีนกู ยังไงกูก็ไม่ให้ไป" พี่ภูมิพลักตัวฉันออกจากเขาแต่ฉันดีดตัวกระโดดขี่หลังพี่ภูมิไม่ให้ไป

“อีมึน!!! อะไรของมึงอีก มึงลงเดี๋ยวนี้กูจะรีบไป"

“:ไม่!! ผัวไปไหนเมียต้องไปด้วย"

“มึงหมายถึงไอ้ปืนผัวถึงอะเหรอ! เดี๋ยวกูเอาไว้ให้มึง

ใช้งานแหย่เล่นอยู่นี้ล่ะ"

“:ไม่เอา จูนจะไปกลับพี่ถ้าพี่ไม่ให้ไปจูนจะเกาะหลังพี่เป็นผีหวงผัวแบบนี้ล่ะ"

“กูจะบ้าตาย!!"

“คิกคิก"