"Mom, we should go." paalam sa kanila ni Damien.
"Ah, it's too fast. Ang konte lang kasi ng time nating nagka bonding at maka kwentuhan ko ang asawa mo." malungkot na wika nang ginang dahil napasarap ang kwentuhan nila ni Rain at hindi nila namamalayang ilang oras na pala ang nakakalipas.
"It's already 10 AM mom. May klase pa ang asawa ko bukas." pagpapa-alala naman ni Damien sa ina.
"Ok fine, ihahatid ko na kayo hanggang sa gate." ani ng matanda at inakay na ang kamay ni Rain papalabas ng pinto.
Ngunit nang pagbukas nila sa garahe ay natigilan silang lahat. Bumungad sa kanilang ang malakas na hampas ng hanggin sa labas at malakas na pagbagsak ng ulan na mukhang may bagyo pa atang dumating.
"I guess, dito na lang muna kayo matutulog." ani nang ginang sa kaniyang anak. "Baka ma strande
