Love Mistake (Completed)

Chapter 9

Matteo's POV

Flashback

3 years ago

I feel like a wild and hungry lion. I need to release this f**k*n thing inside of me. I can't control my self.

Im growling because off pain in my lower Abdomen. There is someting that wanted to explode.

"wag-wag po! maawa na po kayo!" she's screaming and begging. I saw it in her eyes the fear and pain.

I want to stop. But i can't. I need her, i need her body to release this f**k*n heat.

I don't know what happen to me. I feel like im ganna die if i can't release this f**k*n heat.

Im stuttering "so-sorry bu-but, i need to do this." after i say those words.

I push her in the bed, i tied both off her hands on the head board.

"ma-maawa na po kayo, wa-wag niyo pong gawin to." she begging again.

I stood up and tore my polo. After that I took off my pants along with my boxer shorts and brief.

Pumaibabaw ako sa kanya, after I took off all my clothes.

I started kissing her aggressively and careless in her lips, down to her neck. I mark every part of her body.

Both of her breast peek after i tear off her blouse and brassiere. It cause more to inflame my lust to take her.

"please maawa po kayo, wag po." she groaning in pain, When i enter aggressively my crock to her p***y.

"so-sorry i-i hope you will forgive me f-for doing t-this" i said between of chasing of breath.

"i-i will make it up to y-you! i-I'm promise, I'll m-make it up to y-you baby."

Napalitan ng sigaw ang kaninang pagmamakaawa niya. I saw the pain in her beautiful face. Even i want to be gentle, but i can't control my self.

She's screaming. Ahhhhhh!, she's crying. Then begging again to stop me from pumping aggressively.

I'm guilty, at nararamdaman ko ang sakit na nararamdaman nya.

I have nothing else to say, to reduce the pain she feel. I want to caress her face at sabihing wag ng manlaban para hindi ito masyadong masaktan.

"So-sorry! "

......

That dream again. I frustratedly comb my hair. I always got a nightmare. I don't know the meaning of that dream. It almost 2 years when it was started. Paulit-ulit kong napapanaginipan ang bagay na yun . Same scenario and same character that girl and me.

Hindi ko alam kung bakit ko yun napapanaginipan. I don't know the woman in my dream . Pero paulit ulit siyang pumapasok sa panaginip ko.

For almost 2 years , i ignored that dream. Maybe because i thought that was a simple dream and it was only created of my imagination. Pero parang may mali. Parang totoo ang lahat ng yon.

Phone rang*

It was Boston, my younger brother.

"Mat! Where are you?" Boston ask on phone.

"in my condo, why?" i ask.

" mom had a heart attack" nanlaki ang mata ko dahil sa aking narinig. Napabangon ako bigla.

"where is she?" i ask. I took the key of my car over the table while waiting to Boston's answer. Hindi na ako nagpalit dahil maayos naman ang damit ko, agad akong umalis para pumunta ng hospital. I think that was my fault, kung bakit inatake si mom. nag-away kasi kami ni dad last night. Dad wanted me to work for him, to his company. But i started my own business, i want to build my own empire.

I'm on my way going to the hospital. Based on Boston, mom was in taguig doktor hospital. Kinakabahan ako habang nagmamaneho. Sana walang mangyaring masama kay mama.

I am near to taguig doctor hospital. Pero pagdaan ko sa palengke ng bagong bayan, I was stuck in traffic. I do nothing but get out of the car, kilangan kong makarating sa hospital.

the taguig doctors hospital is quite close from here in the market of bagong bayan so i decided to walk.

Madaming tao, siguro dahil rush hour. Madami ding mga nagbebenta sa gilid ng palengke. Pero wala doon ang aking isip.lakad takbo ang ginawa ko. Ngunit bigla akong napahinto sa pagtakbo ng maagaw ng isang babae na nagbebenta sa bangketa ang aking pansin. "that face!" hindi ako pwedeng magkamali.

Ito ang babaeng halos dalawang taon ng gumugulo sa aking pagtulog.

Biglang nawala sa aking isip, kung bakit ako nagpunta ng taguig. Mula sa malayo pinagmasdan kong maigi ang mukha nito. Hindi nga sya namamalik mata. Totoo nga ang babae sa kanyang panaginip, hindi nga ito isang kathang isip. Mali siya ng akala na baka gawa-gawa lang ito ng kanyang isip.

Phone beep*

I took my cellphone out of my pocket upang basahin kung sino ang nag text.

From Boston : Where are you?

I type my reply.

Me: on my way.

I put my cellphone back in my pocket. Nang biglang nagkagulo. May dumating na police car and nanghuhuli ng mga illegal vendor.

My eye is looking for the woman, but i cannot longer find her. May mga nagtutulakan na. Ngunit lakas loob kong sinugod ang mga nagkakagulong mga tao. Gusto kong makita ang babae, gusto kong makumpirma na hindi lang ako nananaginip sa oras na ito.

Pero ni anino nito ay di na ko na mahagilap. Wala akong nagawa kundi ang itigil ang paghahanap dito. May kilangan pa akong puntahan. Kilangan kong pumunta ng hospital. Pero pinangako ko sa aking sarali, na simula sa araw na ito ay hindi ako titigil hanggang sa makilala ko ang babae, hanggang malaman ko ang katotohanan sa likod ng panaginip na halos dalawang taon ng gumagambala sa aking pagtulog.

End of Flashback*

Present

"hey! Ok ka lang ba?" it was Boston. We're here in black night out bar in makati.

"tulala ka nanaman bro!" hindi ko namalayan na nakabalik na pala si Boston mula sa CR.

"So, what happened? Si Mira ba?" napatingin ako bigla dito ng banggitin nito ang pangalan ni Mira. Pero inalis ko din agad at inikot sa kabuoan ng bar.

It is an exclusive night bar for rich people. Iba't-ibang tao ang nagpupunta dito. May mga artista. At anak ng mayayamang negosyante.

"i see!" it was Boston.

"you see what?" i ask habang nasa mga sumasayaw sa dance floor ang paningin.

"na si Mira ang nasa isip mo kaya mukha ka nanamang problemado." Boston said.

Nilagok ko ang alak na laman ng baso na hawak ko.

"are you sure na si Mira ang iniisip ko?" i ask him.

"ehh, sino pa bang gugulo dyan sa isip mo? Wala namang iba kundi si Mira lang. Alam mo Brod, as your younger handsome brother and as concern citizen, payo lang ha, bakit kasi di mo nalang sabihin kay Mira ang totoo? Para tapos na, para wala ka nang nililihim." Boston said.

Sana nga ganun kadali ang lahat. Sana pag sinabi ko sa kanya ang lahat, magiging okay na.

But, i remember the night when Mira pass out in the hotel room because of me.

Yeah! That was me. The man in hotel room. I took advantage the situation. Alam kong kilangan ni Mira ng pera because of what happened to Hyohan, to my son. I know na hindi ito makakatangi sa alok ko.

That night tinawagan ako ni Brusko, my bodyguard. Ito kasi ang inuutusan ko para magmanman sa mag-ina ko tuwing may kilangan akong gawin sa trabaho.

Halos paliparin ko na ang sasakyang minamaneho ko makarating lang sa bar na sinabi ni Brusko.

When i arrived, nagtago ako sa gilid dahil ayaw kong magpakita kay Mira dahil alam kong pwedeng matakot siya sa akin.

I watch her while dancing on that f**k*n dance floor in front of all f**k*n bastard in the bar.

Gusto kong dukutin ang mata ng mga nakakakita sa katawan ni Mira habang sumusunod ang katawan nito sa malaswang kanta.

Dapat ako lang, i have the only one right to see her body. Halos mamula sa galit ang mata ko ng makita kong parang mga asong ulul ang mga nanood. I want to kill all of them.

After her performance, hindi ako nagdalawang isip na kausapin ang manager ng bar para mag offer ng malaking pera. Sobrang saya ko ng pumayag si Mira sa offer ko.

That night i was out of control. When she was infront of me hindi ko maiwasan ang hawakan ito.For how f**k*n long years tiniis kong wag lumapit, tiniis kong hanggang sulyap at pictures lang ako para makita ang mag-ina ko. Lalo na si Mira. I know i scared her, when i saw her crying because of what i did to her. Parang gusto kong sapakin ang sarili ko. Nagyon lang ako nabaliw ng ganto sa isang babae.

because of what happened I was afraid to tell her the truth. Natatakot ako na pagnalaman nito ang totoo, ay bigla na lang siyang layuan ni Mira. Alam kong mali, pero i have no choice. Kilangan kong magpanggap until makuha ko ang loob ni Mira. Kilangan kong makasigurado na sa oras na malaman nito ang totoo, she has fallen in love with me. I paid all the hospital bills of Hyohan and pinalabas kong utang yun lahat sa akin.

I feel bad because of what i did, i took advantage ang nangyari kay Hyohan. Pero wala na akong ibang maisip kung pano ako mapapalapit sa mag-ina ko. It much better na ang alam ni Mira ay wala akong naaalala para maisagawa ko ang mga plano ko na mapalapit sa mag-ina ko.

I would have prayed that if she found out the truth, ay di nya ako layuan. Ngayon lang nangyari sa buhay ko ang maging masaya ng katulad ngayon. Kaya ipinangako kong hindi ako titigil hanggang sa maipakita ko kay Mira ang totoong ako. Ang totoong Matteo Madrigal. And not the Matteo that night. Ang Matteo na halimaw na tumatak sa isipan nito.