{•~• Can •~•}
Huzur neydi, hemen hemen unutmuştum. Her sabah kavga içinde uyanan daha on yaşındaki bir çocuğum. Hiç mi acımıyorlar anlamıyorum ki!
Gerçi iki gün önce bir şekilde barışmışlardı ama anlaşılan yine başa sarmak istemiş olacaklar ki evde kavga gürültü durulmuyor.
Bir öğrenci için pazartesi günleri nasıl kötü bir şey olduğu herkesçe bilinen bir şey. Ama en kötü olanı ise annenizin ve babanızın bağırtıları ile birlikte o pazatesiye uyanmak...
"Biliyordum ve böyle bir şey yaptığını tahmin etmiştim!"
"Nergis saçmalama lütfen! Bu senin bildiğin gibi değil! Yani öyle değil işte!"
Annem babamın üstüne aynı kapıya çıkan farklı cümleler kurdukça, babamda itiraz içeren farklı cümleler kuruyordu.
"Abi, yine mi kavga etmeye başladılar?" diyerek odama giren Cem'i gördüğümde of'ladım.
