ทะลุมิติมาเป็น NPC เลี้ยงลูกปีศาจ

แหกกฎ NPC (1/2)

บ่ายวันหนึ่ง เธอเพิ่งจะเสร็จสิ้นภารกิจยืนเฝ้าหน้าหมู่บ้านของวันนั้น ในอกเสื้อซุกเงินอีแปะไม่กี่เหรียญและแป้งทอดธัญพืชหนึ่งชิ้นพลางเดินกลับบ้าน อากาศค่อนข้างอบอ้าว เมฆดำทะมึนก่อตัวขึ้นในทิศทางของป่าลมดำที่อยู่ไกลออกไป แว่วเสียงฟ้าร้องมาแต่ไกล ดูเหมือนเหล่าผู้เล่นจะสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของลมฟ้าอากาศเช่นกัน จึงรีบทำภารกิจให้เสร็จก่อนฝนจะตก หน้าหมู่บ้านจึงดูวุ่นวายกว่าปกติ

ขณะที่เธอกำลังจะเดินไปถึงทางแยกที่จะมุ่งหน้าไปยังลานบ้านของตนเอง ทันใดนั้นในพงหญ้าข้างทางก็มีเสียงสวบสาบดังขึ้น พร้อมกับเสียงสะอื้นแผ่วเบาที่พยายามสะกดกลั้นไว้อย่างเต็มที่

สวี่ชิงชะงักฝีเท้า เป็นแมวป่า? หรือว่าหนูนา? ฟังดูแล้วไม่น่าจะใช่

ทีแรกเธอไม่อยากจะหาเรื่องใส่ตัว โลกใบนี้ทุกอย่างล้วนแฝงไปด้วยความประหลาด การอยู่นิ่ง ๆ ย่อมน้อยเรื่องกว่า แต่เสียงสะอื้นนั้นขาดหายเป็นช่วง ๆ แฝงไปด้วยความอ่อนแรงและความเจ็บปวด ราวกับขอเกี่ยวเล็ก ๆ ที่คอยสะกิดหัวใจเธอ เธอถอนหายใจพลางยอมรับชะตากรรม แหวกพงหญ้าที่สูงท่วมเอวออก แล้วมองไปยังที่มาของเสียง

ในพงหญ้า มีสิ่งมีชีวิตตัวเล็ก ๆ สีแดงเพลิงขดตัวอยู่

สิ่งนั้นมีขนาดประมาณสองฝ่ามือเท่านั้น ทั่วร่างปกคลุมไปด้วยขนอ่อนสีแดงที่ราวกับเปลวเพลิงที่กำลังลุกโชน แต่ในยามนี้ เปลวเพลิงนั้นกลับดูหม่นแสงลงไปมาก ขนในบางจุดถูกดินและของเหลวสีเข้มบางอย่างที่ดูเหมือนคราบเลือดติดจนพันกันยุ่งเหยิง มันมีส่วนหัวคล้ายลูกกวางหรือลูกม้า บนหน้าผากมีปุ่มนูนเล็ก ๆ สองปุ่มที่เพิ่งเริ่มผุดขึ้นมา มันหลับตาอยู่ ร่างกายสั่นไหวเล็กน้อยตามจังหวะการหายใจที่แผ่วเบา สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือหางที่อยู่ข้างหลังนั้น มันสั้น และที่ปลายหางมีกลุ่มขนสีแดงที่สว่างจ้าเป็นพิเศษประดับอยู่ มันตกลงอย่างไร้เรี่ยวแรง

สวี่ชิงแทบจะหยุดหายใจในทันที

เธอรู้จักสิ่งนี้! ในสารานุกรมสัตว์ปีศาจของเกม 《Myriad Monsters》 มันถูกจัดอยู่ในหมวดหมู่ “สัตว์วิเศษ/สัตว์เลี้ยงปีศาจ” ชื่อของมันคือ “กิเลนเมฆาอัคคี” เป็นปีศาจธาตุไฟที่ค่อนข้างหาตัวจับยากชนิดหนึ่ง ในช่วงวัยเยาว์จะถูกเรียกว่า “ลูกกิเลนเมฆาอัคคี” เมื่อกิเลนเมฆาอัคคีเติบโตเต็มที่ จะสามารถพ่นเปลวเพลิงออกมาได้ และก้าวเดินไปบนกองไฟ เป็นคู่หูร่วมรบหรือสัตว์พาหนะที่ผู้เล่นสายธาตุไฟจำนวนมากใฝ่ฝันถึง

แต่ตัวที่อยู่ตรงหน้านี้... เห็นได้ชัดว่าเป็นเพียงลูกสัตว์ และได้รับบาดเจ็บสาหัส ตามการตั้งค่าปกติของเกม ลูกสัตว์วิเศษที่ได้รับบาดเจ็บและปรากฏขึ้นในป่าเช่นนี้ ไม่เป็นจุดเริ่มต้นของภารกิจปาฏิหาริย์ [1] ก็เป็นของรางวัลที่มอบให้ผู้เล่น

ในเวลาเกือบจะพร้อมกันนั้น ในสายตาของสวี่ชิง เหนือร่างของลูกกิเลนน้อยตัวนั้น ก็มีแผงสถานะสีแดงที่แฝงไปด้วยความหมายของการเตือนภัยเด้งขึ้นมาอย่างกะทันหัน:

【คำเตือน: พบเผ่าปีศาจที่สูญเสียการควบคุม】

【เป้าหมาย: ลูกกิเลนเมฆาอัคคี (ช่วงวัยเยาว์·บาดเจ็บสาหัส) 】

【สถานะ: พลังปั่นป่วน ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย มีแนวโน้มที่จะโจมตี】

【ประเมินภัยคุกคาม: ต่ำ (ในปัจจุบัน) → กลาง (หากฟื้นตัว) 】

【คำแนะนำ: รายงานทันทีหรือกำจัดทิ้ง ณ ที่แห่งนี้ จำนวนจอมยุทธ์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมในบริเวณใกล้เคียง: 3 (สามารถมอบหมายภารกิจฉุกเฉินได้) 】

ด้านล่างของแผงสถานะมีตัวเลือกปรากฏขึ้น

【มอบหมายภารกิจฉุกเฉิน: ‘กำจัดสัตว์เลี้ยงปีศาจที่สูญเสียการควบคุม’

รางวัล: 200 อีแปะ, ค่าประสบการณ์ 500, ชื่อเสียงในหมู่บ้านชิงเหอ +20) 】

【มอบหมายภารกิจฉุกเฉิน: ‘จับกุมสัตว์เลี้ยงปีศาจที่สูญเสียการควบคุม’

รางวัล: 150 อีแปะ, ค่าประสบการณ์ 300, ยันต์จับปีศาจ 1 ใบ】

มีเพียงสองตัวเลือกแรกเท่านั้นที่เรืองแสงเด่นชัด หมายความว่าระบบกำลังเร่งรัดให้เธอ ในฐานะ NPC รีบใช้ทรัพยากรผู้เล่นในบริเวณใกล้เคียงเพื่อจัดการกับภัยคุกคามที่สูญเสียการควบคุมนี้เสีย

นิ้วของสวี่ชิงขยับเล็กน้อย การมอบภารกิจเป็นเรื่องที่เธอทำจนชำนาญในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เพียงแค่เธอใช้สมาธิเลือกตัวเลือกใดตัวเลือกหนึ่ง ผู้เล่นสามคนในบริเวณใกล้เคียงที่กำลังขุดสมุนไพรหรือหาภารกิจอยู่จะได้รับแจ้งเตือนในทันที แล้วพวกเขาก็จะพุ่งเข้ามาด้วยความตื่นเต้น ชะตากรรมของเจ้าตัวเล็กนี้จะเป็นอย่างไรย่อมคาดเดาได้ไม่ยาก

เจ้ากิเลนน้อยดูเหมือนจะรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมา มันลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก ดวงตาของมันเป็นสีอำพันที่งดงามราวกับทองคำที่หลอมละลาย แต่ในยามนี้กลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ความหวาดกลัว และยังมีความไร้เดียงสาที่มีเพียงสิ่งมีชีวิตที่เพิ่งลืมตาดูโลกเท่านั้นจะมีได้ มันมองดูสวี่ชิง ลำคอส่งเสียง “อิงอิง” ที่แผ่วเบายิ่งกว่าเดิม ร่างกายเล็ก ๆ ของมันพยายามจะหดตัวถอยหลัง แต่ก็ขยับไม่ได้เพราะพิษบาดแผล

แววตาคู่นั้นราวกับเข็มที่ทิ่มแทงเข้าไปในส่วนที่อ่อนโยนที่สุดในใจของสวี่ชิง

เธอนึกถึงแมวจรจัดที่เธอเคยเก็บกลับบ้านตอนเด็ก ๆ มันก็มองดูเธอด้วยแววตาที่มอมแมมและน่าสงสารเช่นนี้ เธอนึกถึงตอนที่กลับบ้านหลังทำงานล่วงเวลาจนดึกสงัด ในห้องที่ว่างเปล่ามีเพียงเสียงลมหายใจของตนเอง เธอนึกถึงบทสนทนาที่ว่างเปล่าและซ้ำซากของเหล่า NPC ในโลกใบนี้ และเงาร่างของผู้เล่นที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ไม่เคยหยุดพัก

โลกในเกมใบนี้ ทุกสิ่งล้วนมีประโยชน์ใช้สอย ทุกสิ่งล้วนถูกกำหนดไว้แล้ว ผู้เล่นมีหน้าที่เล่นเกมเพื่อรางวัลและความสนุก และ NPC มีหน้าที่เพื่อทำตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ส่วนสัตว์ประหลาดก็มีเพื่อถูกล่า

แล้วเจ้ากิเลนน้อยตัวนี้ล่ะ? เพียงเพราะมันสูญเสียการควบคุมและถูกประเมินว่าเป็นภัยคุกคาม มันก็สมควรที่จะถูกจัดการทิ้งอย่างนั้นเหรอ? ทั้ง ๆ ที่มันเป็นเพียงลูกสัตว์ที่เพิ่งเกิดและบาดเจ็บเจียนตาย?

「ช่างหัวการตั้งค่าบ้าบอพวกนี้สิ!」

เปลวเพลิงแห่งความโกรธที่ไร้ที่มาผสมปนเปไปกับความรู้สึกต่อต้านอย่างรุนแรงพุ่งพล่านขึ้นมา เธอทนกับชีวิตที่ถูกโปรแกรมกำหนดไว้จนกระจ่างแจ้งเช่นนี้มาพอแล้ว! แม้แต่ความเมตตาเพียงเล็กน้อย หรือทางเลือกที่เป็นอิสระสักนิด ก็ไม่คู่ควรจะมีเลยหรือ?

เธอจ้องมองสองตัวเลือกที่เรืองแสงสว่าง แล้วมองดูเจ้าตัวน้อยที่ลมหายใจรวยรินอยู่บนพื้น ก่อนจะกัดฟันกรอด

“วันนี้แม่จะขอเล่นไม่ตามกติกาดูสักครั้ง!”

เธอไม่ใช่ผู้เล่น ไม่มีทักษะการโจมตี และไม่มียันต์จับปีศาจ เธอเป็นเพียง NPC ระดับล่างสุด เธอจะทำอะไรได้?

เธอย่อตัวลง ค่อย ๆ ยื่นมือออกไป ไม่ได้ไปเพื่อโจมตี และไม่ได้ไปเพื่อจับกุม แต่พยายามจะสัมผัสหน้าผากของเจ้ากิเลนน้อยเบา ๆ ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่ร้อนรุ่มและขนอ่อนที่นุ่มนวล เจ้ากิเลนน้อยสะดุ้งเล็กน้อย แต่บางทีอาจเป็นเพราะมันอ่อนแอเกินไป หรือบางทีมันอาจสัมผัสได้ว่าการกระทำของสวี่ชิงไม่มีเจตนาร้าย มันจึงไม่ได้หลบเลี่ยงอีก

“มอบหมายภารกิจ? มอบหมายผีน่ะสิ!” สวี่ชิงพึมพำอย่างดุดันใส่แผงสถานะสีแดงที่ลอยอยู่ “ฉันไม่มอบหรอก! แน่จริงก็กัดฉันสิ!”

ราวกับได้ยินคำท้าทายของเธอ แผงสถานะสีแดงกะพริบถี่ ๆ สองสามครั้ง ปุ่ม 【ยกเลิก】 และ 【ละเลย】 ยังคงเป็นสีเทา แต่ข้างตัวเลือก 【มอบหมายภารกิจฉุกเฉิน】 กลับมีเครื่องหมายตกใจสีแดงขนาดเล็กเด้งขึ้นมาและขยายขนาดซ้ำ ๆ ราวกับกำลังเร่งให้เธอเลือกทางเลือกที่ถูกต้องโดยเร็วที่สุด

หัวใจของสวี่ชิงเต้นรัวอย่างรวดเร็ว เธอไม่รู้ว่าการขัดต่อคำแนะนำของระบบจะมีผลอย่างไร คำเตือนเรื่องการแก้ไขระบบยังคงติดตาอยู่ แต่เมื่อเธอมองดูแววตาของเจ้ากิเลนน้อยที่เริ่มพร่ามัวลง ความปรารถนาที่รุนแรงกว่าก็เข้าครอบงำความหวาดกลัวต่อบทลงโทษที่ไม่ทราบสาเหตุ

เธอเลิกมองแผงสถานะนั้น แต่กลับรวบมือเข้าหากันด้วยท่าทางที่นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วโอบอุ้มชีวิตเล็ก ๆ ที่ร้อนรุ่มนั้นขึ้นมาอย่างระมัดระวัง เจ้ากิเลนน้อยเบามาก ราวกับปุยเมฆที่อบอุ่น มันดิ้นรนในอุ้งมือของเธอเพียงเล็กน้อยก่อนจะนิ่งไป มีเพียงดวงตาสีอำพันคู่นั้นที่ยังลืมอยู่ครึ่งหนึ่ง และสะท้อนภาพใบหน้าของสวี่ชิง

“ห้ามตายนะ ได้ยินไหม?” สวี่ชิงกระซิบเสียงต่ำ ราวกับเป็นคำสั่ง และราวกับเป็นการอ้อนวอน “ข้าเก็บเจ้าได้แล้ว เจ้าก็เป็นของข้า ของของข้า ถ้าข้าไม่อนุญาต ใครก็แตะต้องไม่ได้ แม้แต่ระบบก็ไม่ได้!”

เธอโอบอุ้มกิเลนน้อยพลางลุกขึ้นยืน ไม่สนใจแผงแจ้งเตือนสีแดงที่กะพริบอยู่อีกต่อไป แล้วก้าวยาว ๆ มุ่งหน้าไปยังบ้านของตนเอง เธอเดินกึ่งวิ่ง หัวใจเต้นโครมครามอยู่ในอก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความตื่นเต้น หรือว่าเป็นเพราะความรู้สึกปลดปล่อยบางอย่างหลังจากตัดสินใจเลือกได้แล้ว

เชิงอรรถ

^ภารกิจปาฏิหาริย์ (Hidden Quest) คือ ภารกิจลับที่ระบบไม่ได้แสดงผลในตารางงานปกติ จะปรากฏขึ้นก็ต่อเมื่อผู้เล่นบรรลุเงื่อนไขพิเศษบางอย่างที่ยากจะคาดเดา หรืออยู่ในสถานที่และเวลาที่เหมาะสมเท่านั้น