Arhat ağadan,
Serhat kardeşimin telefonunu, bilgisayarı ile bağladığı an anahtar ve kilit gibi birbirleri üzerindeki kapıları açmış, ne var ne yoksa bir bir önümüze dökülmeye başlamıştı.
Bizim yazılımcının akşama kadar uğraşıp daha nerede olduğunu bile bulamadığı dosyaları yarımşar saat bile uğraşmadan açtıkça hayretle izliyordum.
Bilgisayarı telefona bağlamak asla akıl edemeyeceğim bir şey olduğu için klavye üzerinde koşturan parmaklarına hayranlıkla bakarken bir saat kadar sonra Ferzan ağa odaya dönmüş, son derece bozuk bir moralle kardeşlerinin yanına geçip oturmuştu.
Ben tüm gece kızının yanında kalır zannederken yanımıza geldiğine göre belki beni dışlama inadından vazgeçer diye umdum ama o ne yaptığımıza ilgi bile duymadan Serhat’ın iki yanına Mervan’la beraber oturduğumuz üçlü k
