Derman;
Annemin de desteğiyle, artık duygularımdan emin olmamın verdiği kararlıkla Züleyha’ya o yüzüğü takacaktım.
O benim hayatımın kadını olarak kalmalıydı hep.
O narin bedeni, o güler yüzü bir ömür bana ait olmalıydı. Ona evlenme teklifi etmek için tabi ki de ilk buluştuğumuz yer olan Çamlık Tepe’ye götürecektim, ilk orada dökmüştüm içimi ona.
Geçmişimi orada kapatmıştım onunla.. Artık bir tek Züleyha vardı, ve hep o olacaktı..
Tepeye geldiğimiz de gözlerini açmasını istedim ondan, büyük bir şaşkınlık içindeydi.
Züleyha’m arabadan inerken “Neden geldik?” dercesine sorgulayıcı bakışlarını atıyordu bana.
Geciktirmeden söyleyecektim elbette..
“Sabrettiğin için teşekkür ederim Züleyha’m, az daha bekle öğreneceksin neden geldiğimizi..” dedim.
O bank, boştu şansımıza ve hemen gi
