Züleyha;
Derman hastanede kalbimi kırdığı günden bu yana konuşmamıştık. Bilerek Mustafa'nın bize geldiği eski bir gnden kalma fotoğrafı göndermiştim.
Madem benim hakkımda saçma sapan şeyler düşünüyordu, o zaman beni tamamen düşünmesin diye düşündüm aslında.
İçim acıyordu, o bilmiyordu. Karşılıksız sevmek, sevildiğin tarafından üzülmek dünyanın en kötü hissiymiş meğer.
Ahh Derman! Seni unutmak benim için zor olacak, yaşanması gereken şeyler varken şimdi hepsini içime gömüyorum.
Derman taburcu olup geldiği gün annemler onlara giderken beni de çağırdılar ama ben gitmeyi istemedim. Onu görürsem unutamam, onu görürsem yine o hastane odasında ki yaşadıklarım aklıma gelecekti, hem ben giderken o yüzüme dahi bakmamıştı ki.
Ama arada odamda ki pencereden gizlice bakıyordum, belki gör
