Derman;
Güneş sanki o gün Züleyha’ya kavuşacağım için değil de bizi yakmak, kavurmak için doğmuştu.
Mezuniyetine yetişememenin verdiği üzüntüm, mesleğime duyduğum bağlılık.. Her şey karmakarışık olmuştu ben de.. Askersin işte, ne gecen var ne gündüzün. Ne bayramın var ne yılbaşın.. Belki Züleyha’nın yanında olamayacağım çoğu zaman, belki daha uzun ayrılıklar yaşayacağız.. Hatta belki kendi çocuğumun doğumunda bile görevde olacağım kim bilir…
Ama Züleyha bunları sorun etmezdi, biliyorum..
O lanetli gün, geçmişimin hayaleti meğer beni kandıracakmış bilemedim.. Ben Meltem gerçekten zor durumdadır diye.. Gitmeyecektim, aklımı beynimi sikeyim ben! Yemişsin işte ondan bir kazık, daha ne işin var aptal Derman?
Ben saf gibi, her şey tamamen kapansın, Züleyha’m ile tertemiz bir sayfa açt
