Züleyha ;
Sabahın ilk ışıklarıyla uyandım, annemi zar zor ikna ettim.. Babamın yüzünü görmek dahi istemiyorum...
Mustafa ile evleneceğim dediğim de hiç şaşırmadı, tepki vermedi.. Annem, neredeyse bayılacaktı. ''Kızım yapma bir anlık sinirle karar verme, tamam Mustafa iyi çocuk ama Derman'la ayrılalı kaç gün oldu? Belki barışırdınız kızım. Hem Ağrı çok uzak, sen ne yaparsın oralarda?'' diye feryat figan ağlıyordu..
''Sen karışma Zümral, Mustafa'dan iyisini mi bulacak? Hem hali vakti yerinde.. Bizim gibi üç kuruşa muhtaç mı olsun? Yıllarca çalışsın, iki kuruş emekli maaşına muhtaç mı yaşasın? Bak bize ne elde var ne avuçta!''
Babamdan beklenen cevap gecikmemişti.. Hiç şaşırmıyorum, hiç kızmıyorum.. Karakter önemli mesele ve benim babamda öyle bir karakter yoktu malesef..
Annem, ''
